Blokkenkampioen blijft huisarts vóór alles
"Ik vloek dezer dagen wel eens binnensmonds als ik ga winkelen of een cafetaria binnenkom en zie dat mensen omkijken en denken 'Ha, de man uit Blokken'. Al die media-aandacht hoeft voor mij niet. Ik hoop dus dat het snel overwaait. Dan kan ik me concentreren waar het echt om draait, het huisarts zijn", vertelt Ewout Leys (25). Toch kan ook Artsenkrant er niet om heen: de huisarts in spe uit Hooglede is de nieuwe Blokkenkampioen.
Afgelopen vrijdag schreef de huisarts in opleiding immers een stukje tv-geschiedenis: in zijn elfde aflevering van het tv-programma Blokken slaagde hij er in om het achtletterwoord te raden - waarmee hij absoluut recordhouder wordt van het al 24 seizoenen lopende programma. "In de aflevering van maandag jl. verlies ik. Maar ik heb me weinig te verwijten. Ik had vooral stress dat ik foute antwoorden zou geven op medische vragen of Hooglede een deelgemeente van Roeselare zou noemen. Gelukkig is dat niet gebeurd. Uiteraard moest het ooit eindigen. In mijn twaalfde aflevering was de vingervlugheid weg en ben ik gewoon op mijn waarde geklopt."
Dit record maakt je niet tot beste huisarts. Dat laatste vind ik veel belangrijker
Hoe is hij trouwens bij dit programma beland? "In mijn laatste examenperiode zochten ze nieuwe kandidaten. Ik heb wel een goede algemene parate kennis en ik quiz graag, maar ik beschouw mezelf niet als een professionele quizzer. Dat vragen ze ook niet in Blokken."
Impact
Dokter Leys kijkt wel op van de impact van zo'n tv-optreden: "Hoezeer ik het een aangename ervaring vond, moest ik de laatste weken patiënten op consultatie toch onderbreken. Ze wilden alles weten over Blokken en vergaten te vertellen wat er met hen scheelde. Ik heb zelfs een patiënt gezien die elders uitbehandeld was en speciaal naar mij kwam om te kijken of 'die knappe kop van op tv' hem niet kon helpen. Dan frons ik de wenkbrauwen, dat hoeft voor mij echt niet", stelt hij. "Anderzijds, dat ik nu de talk of the town ben en dat mensen mij als hun dokter aanzien, alhoewel ik nog maar in opleiding ben, is wel leuk."
"We hadden vrijdag personeelsfeest. We hebben het startuur vervroegd om samen naar de recordaflevering van onze collega te kijken. Als dan plots WTV opdaagt, voel je dat er iets speciaals op til is", vertelt een collega-arts terwijl fotograaf Michaël dr. Leys even meeneemt voor een fotosessie. "Ik sta media graag te woord, maar dit mag stilaan stoppen. Ik heb geen ambities om een rubriek 'dr. Ewout legt het uit' op te starten, laat staan dat ik als BV gespot wil worden als ik uit eten ga met een vriendin. Op mijn facebookpagina heb ik geschreven: 'Dit record maakt je niet tot beste huisarts.' Dat laatste vind ik veel belangrijker."
Bewuste keuze
Wat heeft dr. Leys naar de geneeskunde gestuwd? "Ik heb altijd al huisarts willen worden. Ik had een oom die een praktijk had in Geluveld, daar keek ik naar op. Dat heeft zeker mijn keuze beïnvloed. Tijdens mijn studies had ik bij geen enkele specialisatie iets van 'wauw, dat is het'. Ik heb even gedacht aan nucleaire of spoedgeneeskunde, maar ik heb me in de voorbije tien maanden nog geen enkel moment beklaagd dat ik haio ben. Elke dag is anders, je kan nooit voorspellen wat je zal doen, en vooral het contact met zoveel verschillende patiënten vind ik enorm boeiend."
En heeft hij evenzeer bewust gekozen voor een groepspraktijk? "Mijn nonkelarts heeft zelfdoding gepleegd. Ik ben me dus zeer bewust van de gevaren op burnout en co. Ik kan en wil in de praktijk veel bezig zijn, ook omdat ik nog single ben. Maar in een groepspraktijk kan je de nodige buffers inbouwen. Wij zijn met zeven artsen, we hebben dagelijks overleg, en er is ruimte om voldoende te compenseren. Dat is belangrijk: ik kan met vragen steeds bij de collega's terecht."
Tussen sport en reizen
Ook sport is een belangrijke uitlaatklep. "Ik ben voetbalgrensrechter in eerste provinciale. Heel boeiend, maar het slorpt mijn hele zondagnamiddag op. Daarnaast speel ik ook veldhockey in Roeselare, en ik loop en fiets heel graag." En hij is tevens lid van de serviceclub Ronde Tafel. "Daar zetten we ons in voor goede (medische) doelen in binnen- en buitenland, gaande van revalidatie tot een project om kinderen te helpen lezen in Zuid-Afrika."
"Nee, ik ben in mijn opleiding niet op overzeese stage geweest", klinkt het desgevraagd. "Ik ben nogal honkvast, maar het spreekt me wel meer en meer aan. Wie weet komt het er ooit nog van." Een verwoed reiziger is de jongeman nochtans wel: "Ik trek er graag met de rugzak op uit. Ik heb bijna heel Europa gezien, ben al in Japan geweest en volgende week ga ik naar Rusland, ook voor het WK voetbal. Dankzij de prijzenpot van Blokken krijgt die trip een mooie upgrade. Een extra citytrip of culinaire uitstap kunnen ook. Maar ik zet evenzeer graag een stukje van die som opzij. Wij artsen weten maar al te goed dat ook wij niet immuun zijn voor onheil of tegenslagen. Maar een aangename buffer is deze spaarpot wel."