Plaats van pembrolizumab bij metastatische longkanker
De resultaten van een fase 3-studie waarin pembrolizumab wordt gecombineerd met standaardchemotherapie bij patiënten met een metastatisch NSCLC, zonder EGFR-mutatie of ALK-translocatie en die niet eerder werden behandeld, maken van deze combinatie een interessante optie, los van de PD-L1-status.
In de fase 2-studie (KEYNOTE -021) gaf de combinatie pembrolizumab plus chemotherapie een significant hoger aantal responsen en een langere progressievrije overleving (PFS) dan chemotherapie alleen.
In de dubbelblinde, gecontroleerde fase 3-studie (KEYNOTE-189) werden 616 patiënten 2:1 gerandomiseerd tot chemotherapie met pemetrexed/platinum plus 200 mg pembrolizumab of placebo om de drie weken gedurende vier cycli. Na een mediane follow-up van 10,5 maanden was de mediane PFS 8,8 maanden met pembrolizumab versus 4,9 maanden met placebo (HR voor ziekteprogressie of dood 0,52; 0,43-0,63; p<0,001) en de mediane totale overleving nog niet bereikt in de pembrolizumabgroep versus 11,3 maanden in de placebogroep (HR 0,49; p<0,001), met een inschatting van de 1-jaarsoverleving respectievelijk van 69,2% versus 49,4%. Toxiciteit van graad 3 en hoger was vergelijkbaar (67,2% versus 65,8%).
Al was de respons hoger bij patiënten met ≥50% PD-L1-expressie, ook patiënten met een expressie <1% hadden een overlevingsvoordeel (HR 0,59).
Deze resultaten doen de commentator van NEJM Journal Watch besluiten dat er nu twee opties zijn voor patiënten met ≥50% PD-L1-expressie in eerste lijn: pembrolizumab monotherapie of triplet combinatie met chemotherapie, met een voorkeur voor de triplet wegens de hogere responsen in deze groep.
Gandhi L et al. Pembrolizumab plus Chemotherapy in Metastatic Non-Small-Cell Lung Cancer. N Engl J Med 2018; 378:2078-92. DOI: 10.1056/NEJMoa1801005.