Pediaters veel te braaf
De kindergeneeskunde is een erg uiteenlopende discipline, de ene keer op de eerste, dan weer op de bijna derde lijn, binnen en buiten het ziekenhuis. Subspecialiteiten gaan van prenatale tot neonatale zorg, met inbegrip van fundamenteel onderzoek. Een uitgebreid en complex takenpakket waar maar een karig ereloon tegenover staat, meteen ook de verklaring voor de leegloop van pediaters uit de ziekenhuizen... Zijn de Belgische kinderartsen te braaf?
Gespreksstof genoeg voor het debat 'Pediaters aan het woord', georganiseerd door de Onafhankelijke Ziekenfondsen afgelopen week.
In 2017 waren er volgens de Planningscommissie 1.975 kinderartsen (tegenover 1.865 in 2015), van wie 65% vrouwen. Van de pediaters in opleiding - 405 in 2017, 384 in 2015) is zelfs 85% vrouw. Een kwart van de kinderartsen is ouder dan 65. De vervrouwelijking betekent meer deeltijds werkenden, en dus minder voltijds equivalenten in een discipline die vooral binnen de ziekenhuizen met een tekort te kampen heeft.
Volgens een studie van de Onafhankelijke Ziekenfondsen bij zo'n 500.000 kinderen, ziet 78% van de kinderen jonger dan één jaar minstens één pediater per jaar, tussen één en twee jaar is dat 71%. (Het ziekenfonds is wel meer aanwezig in Brussel en in de grote steden.) Hoe ouder de kinderen worden, hoe vaker ze afwisselend een pediater en huisarts consulteren. Tussen drie en vijf jaar krijgt de huisarts de overhand (zie grafiek). Het gemiddelde aantal consultaties per jaar voor kindjes jonger dan één jaar bedraagt 4,9 bij de kinderarts en 1,5 bij de huisarts. Tussen hun eerste en tweede verjaardag komen kinderen gemiddeld 4,7 keer per jaar bij de pediater en 3,3 keer bij de huisarts.
Lees verder in Artsenkrant van vandaag: 'Ziekenhuispediatrie is een zwaar beroep'
(vertaling Veerle Caerels)