O wee!
Gezondheidszorg is tegenwoordig een lucratieve business. Start-ups schieten als paddenstoelen uit de grond en de ondernemers hebben de sector duidelijk ontdekt. Het plan dat ondernemersorganisatie Voka deze week lanceert, valt echter nauwelijks te pruimen.
Positief is dat Voka de 1,5%-groeinorm betonneert tot in 2040. Prima ook dat men geïntegreerde zorg, samenwerking en het counteren van een ongezonde levensstijl promoot... Daar kan niemand tegen zijn.
Helaas dringen zich blijkbaar ook andere, meer dubieuze hervormingen op. Soms vragen we ons daarbij af op welke planeet de ondernemersorganisatie leeft. Missen is menselijk maar blijkbaar niet in de gezondheidszorg. Zonder veel realiteitszin mikt men op 0% fouten. Dat het beter kan, staat buiten kijf. Nul zal het evenwel nooit worden. En dus is de hiermee gepaard gaande financiële winst eveneens louter theoretisch.
Ondenkbaar is verder dat een zorgsysteem waarvan de gebruikers nu al tot een derde uit eigen zak betalen nog eens een bijkomende franchise van 177 euro zou invoeren.
Dan de prestatiebetaling... Merkwaardig toch dat mensen die in essentie vertrekken vanuit een liberale visie zich fors kanten tegen een systeem dat beloont wie werkt. De betaling per stuk heeft zijn verdiensten, het waarborgt bijvoorbeeld een goede zorgtoegankelijkheid. Meer prospectieve financiering is aangewezen maar 25% prestatiebetaling... Dat is wel erg weinig.
Wat ook tegen de borst stuit: de zorgverstrekkers betalen het gelag. Want, aldus Voka, de ziekenfondsen afschaffen is beleidsmatig niet haalbaar (alsof het politiek genie dat een franchise van 177 euro wil invoeren zijn C4 niet moet gaan afhalen). En dus mogen de verschillende landsbonden en de daarbij horende inefficiënties blijven bestaan. Als ze maar hetzelfde informaticasysteem gebruiken. Nou moe...