LMWH's hebben geen antitumoraal effect bij NSCLC
Volgens een recent gepubliceerde studie is tinzaparine ondoeltreffend en zelfs gevaarlijk als adjuvante behandeling bij patiënten met een NSCLC. Volgens de auteurs heeft het dus geen zin meer nog te onderzoeken of LMWH's (laagmoleculairgewichtheparines) een antitumoraal effect hebben.
Deze gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie heeft het effect onderzocht van tinzaparine (een laagmoleculairgewichtheparine , LMWH) op de overleving van patiënten met een NSCLC. Tussen 2007 en 2013 werden 269 patiënten gerandomiseerd naar tinzaparine (100 IE/kg/d gedurende 12 weken) en 280 patiënten naar een placebo. De studie werd uitgevoerd in 35 centra. De patiënten werden behandeld wegens een NSCLC stadium I, II of IIIA en de behandeling werd gestart binnen acht weken na chirurgie. Na een mediane follow-up van 5,7 jaar werd geen verschil in de totale overleving tussen de twee groepen (p = 0,17) waargenomen.
De cumulatieve incidentie van recidief was identiek in de twee groepen (p = 0,70). De mediane overleving van de patiënten die een adjuvante chemotherapie kregen, was zelfs lager in de tinzaparinegroep (HR = 1,78; 95% BI: 1,13-2,81; p = 0,013). In de cumulatieve incidentie van recidief (p = 0,24) was geen verschil. In de behandelingsgroep hebben twee patiënten ernstige bloedingen ontwikkeld.
Girard P. et al. Effet anti-tumoral d'une héparine de bas poids moléculaire dans le cancer bronchique localisé: l'essai Tinzaparin In Lung Tumors (TILT). Revue des Maladies Respiratoires, 35, januari 2018, pag. A57-A58. https://doi.org/10.1016/j.rmr.2017.10.120. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0761842517304072