Flexibel KB financiering passeert overlegmodel

Maandag 16 april nam het Verzekeringscomité van het Riziv het uitvoerings-KB over de 'laagvariabele zorg' (LVZ) onder de loep. De Bvas reageerde in een brief aan de Riziv-top tegen de 'vage' tekst die de regering veel ruimte biedt maar het overlegmodel buitenspel zet.

Wouter Colson - 19 april 2018

Er kwam al meteen een belangrijke verduidelijking bij het eerste punt van deze brief: de datum waarop de wet en het KB over de LVZ van kracht zou worden. Dat is niet langer 1 september van dit jaar zoals nog in de wetteksten is vermeld, maar 1 januari 2019. "De artsen, de ziekenhuizen en, ik vermoed, de mensen van het Riziv reageren opgelucht, want deze aanpassingen vragen toch tijd. Het voorkomt achteraf ook praktische problemen", vertelt Bvas-voorzitter Marc Moens hierbij. Zo kan men de statistieken van 2019 na invoering van de LVZ rechtstreeks vergelijken met die van 2018, vóór de invoering ervan.

De Bvas formuleert fundamentele bezwaren bij de tekst van het KB, onder meer het ontbreken van de basis voor de criteria die patiënten includeren of excluderen, en voor het vaststellen van de bedragen. "De tekst van dit uitvoeringsbesluit blijft tegen de verwachting in heel vaag. Dat legt heel wat bevoegdheden bij de Koning." Dat bouwt volgens dokter Moens flexibiliteit in voor het regeringsbeleid terwijl de officiële adviesorganen buiten dat beleid worden gehouden.

Verdere opmerkingen van de Bvas:

• geen beroepsmogelijkheid voor artsen (zoals bij het systeem van referentiebedragen dat na de invoering van de LVZ zou verdwijnen);
• het KB vermeldt de mogelijkheid niet dat de Medische Raad instaat voor de centrale inning/facturatie;
• de wet voorziet geen vergoeding voor het onderzoek door een specialist van een in het ziekenhuis opgenomen patiënt.

Met de opmerkingen van de Bvas kan nu rekening gehouden worden bij een herwerking van de tekst voor een tweede lezing. In het Verzekeringscomité zou die half mei plaatsvinden. De wet en het KB over de LVZ moeten ook nog passeren bij de Raad van State. De wet wordt nog besproken in het Parlement, en het KB passeert voor een tweede lezing ook nog langs de Ministerraad.