Multidisciplinair overleg vereist bij interstitiële longziekten
In welke mate draagt een multidisciplinaire discussie (MDD) bij tot de definitieve diagnose van de interstitiële longziekte (ILD) bij patiënten bij wie de ILD al vooraf werd gediagnosticeerd (preMDD) of die geen diagnose gekregen hadden?
Om dat uit te zoeken werden preMDD en MDD diagnosen vergeleken voor de patiënten in UZ Leuven van januari 2005 tot december 2015. Van de 938 opeenvolgende patiënten die in de MDD aan bod kwamen, kreeg 80,5% de diagnose van een specifieke ILD. Van de overblijvende 183 patiënten met niet-classificeerbare IDL werden er bij 150 (16%) bijkomende onderzoeken gesuggereerd om tot een definitieve diagnose te komen.
Bij 41,9% van de patiënten met een preMDD diagnose werd de diagnose na de MDD gewijzigd, wat volgens de auteurs waarschijnlijk een onderschatting is, gezien het hoge percentage patiënten die geen preMDD diagnose hadden gekregen (51,5% van de totale cohorte). Verder was het dankzij MDD ook mogelijk een beter onderscheid te maken tussen interstitiële longfibrose en andere ILD's, dan op basis van de preMDD. Ze besluiten dan ook dat elke patiënt met een vermoeden van interstitiële longziekte systematisch een multidisciplinaire bespreking zou moeten krijgen.
Desadeleer L et al. Diagnostic ability of a dynamic multidisciplinary discussion in Interstitial Lung Diseases: a retrospective observational study of 938 cases. Chest 2018, published online March 30. DOI: https://doi.org/10.1016/j.chest.2018.03.026