Budgettair rugzakje voor aso's
Een duurzaam kader voor een kwaliteitsvolle beroepsopleiding van de artsen: de beleidscel van minister De Block schreef daarover een conceptnota. De idee is om iedere aso een jaarbudget te geven van 10.000 à 15.000 euro waar hij zijn praktijkopleiding mee kan financieren.
De conceptnota of het Groenboek schetst voor de Interministeriële Conferentie (IMC) de toekomstige financiering en programmatie van de stages. Op korte termijn moet de stagecapaciteit uitgebreid worden - volgend jaar studeert immers een 'dubbele cohorte' af. Maar een oplossing voor dit probleem mag niet los worden gezien van een beleid dat de capaciteit blijvend verzekert, en ook meer garanties inbouwt voor de kwaliteit, luidt het.
Er moet een toezichtsysteem komen met audits, peer review, een globaal kwaliteitsbeheer: "De stagiair moet de mogelijkheid krijgen om via verslaggeving kwaliteitsproblemen in de stage centraal te melden, zodat er een passend gevolg aan wordt gegeven en bovendien de kwaliteitsproblemen in globo in kaart worden gebracht."
De hefboom om kwaliteit 'af te dwingen' wordt de financiering. Die is nu niet erg transparant en zeer verschillend tussen huisartsen en specialisten. Bij aso's is ze instellingsgebonden, bij haio's persoonsgebonden. Het laatste systeem wordt zeer positief ervaren, stelt de nota vast. Het biedt grote uniformiteit tussen de haio's, een betere sociale bescherming, grotere flexibiliteit,... Ook de financiering van de stages bij de aso's moet persoonsgebonden worden.
De centrale idee van de nota is om iedere aso jaarlijks een 'voucher' te geven - een rugzakje van 10.000 à 15.000 euro waarmee hij bij een stagedienst kan aankloppen. De stagemeester kan in ruil een stuk van de voucher verzilveren, wat hem ertoe moet aanzetten meer te investeren in de opleidingstaken. Want nu brengen alleen klinische prestaties geld in het laatje, en wordt de aandacht voor de educatieve aspecten daardoor al gauw een verliespost.
De voucher moet het volgens de nota mogelijk maken de werkomstandigheden beter te controleren, en aso's correcter te verdelen over universitaire en niet-universitaire stagediensten. Onderzocht moet worden hoe deze werkwijze ook de gewenste ontkoppeling kan bewerkstelligen tussen stagemeester en werkgever.