Langdurige raadpleging na majeure oncologische ingreep
Eenmaal per jaar en dit gedurende een periode van drie jaar vanaf de datum van de (majeure oncologische) ingreep, zal een specialist een raadpleging van lange duur mogen aanrekenen. Een geaccrediteerd arts ontvangt hiervoor 44,21 euro honorarium.
Dat kondigde minister De Block gisteren aan in Brugge tijdens een uiteenzetting voor Talk Blue Vlaanderen, een vereniging van mensen met darmkanker en hun naasten.
Diagnose kanker
Tot nu toe was het zo dat een behandelende huisarts/specialist eenmalig een "langdurige consultatie voor de mededeling van de diagnose kanker" kon aanrekenen. Deze raadpleging had plaats na de diagnose en had als doel de patiënt meer informatie te verstrekken over de ziekte en het behandelplan. In 2016 hadden zo 31.500 raadplegingen plaats.
Op zich is dat natuurlijk een goede zaak. Kom Op Tegen Kanker wijst er echter op dat voor patiënten één langdurige consultatie na een kankerdiagnose te weinig is. Mensen hebben ook op een later moment, na de diagnose, nood aan een uitgebreid gesprek met de arts. Vandaar dus nu de nieuwe nomenclatuurprestatie. Ze heeft betrekking op een raadpleging van minstens een half uur na een majeure oncologische ingreep -met name noemt het kabinet totale colectomie met stomie of anastomose, longexerese met klierevidement, totale cystectomie met uretro-intestinale anastomose, uitgebreide hysterectomie met klierevidementbekken enz.
44,21 euro
De langdurige raadpleging kan eenmaal per jaar worden aangerekend en dat gedurende een periode van drie jaar vanaf de datum van de ingreep. Het ereloon bedraagt 41,96 euro voor een niet-geaccrediteerd arts en 44,21 euro voor een geaccrediteerde specialist. De patiënt betaalt geen remgeld. Minister De Block trekt hiervoor 2,1 miljoen per jaar uit; begin 2018 verschijnt er een besluit in het Staatsblad.
Het kabinet De Block wijst op het belang van een langdurig gesprek. Zo kan de arts meer toelichting geven over zeer complexe ingrepen. Het laat toe de verdere prognose en behandeling met de patiënt en zijn naasten te bespreken. Vanzelfsprekend bevordert dit de levenskwaliteit. Het speelt ook in op een bestaande behoefte bij kankerpatiënten én bij specialisten. Tot slot wijst het kabinet erop dat dit mee zorgt voor een opwaardering van de intellectuele prestatie.