Words, words, words...

In de politiek zijn woorden soms belangrijker dan daden. Het gaat ook vaak over newspeak. Begin deze week waren we bijvoorbeeld getuige van een sterk staaltje wishful thinking. Ofwel: hoe sommigen hun wensen voor werkelijkheid nemen. Zo liet minister De Block (Open VLD) maandag in een persmededeling trots weten dat de Algemene Raad van het Riziv haar wetsontwerp op de laagvariabele zorg had goedgekeurd. Vraag is of de communicatiedienst van de minister een foutje maakte dan wel of het kabinet De Block de publieke opinie wil doen geloven dat dit delicate dossier goed opschiet. En dat ze dus de waarheid een beetje geweld aan doet.

Want inderdaad, maandag werd het wetsontwerp louter voorgesteld aan de Algemene Raad. De leden konden hun opmerkingen formuleren. In een era waarin politici met tweets om de oren worden geslagen, werd deze voorbarige aankondiging - allicht ingegeven door een te groot enthousiasme en de wil om het project te concretiseren tegen 1 september 2018 - al snel door een aantal protagonisten op de korrel genomen.

Dat gaat des te sneller als die protagonisten, zoals N-VA, het wetsontwerp nog substantieel willen wijzigen. De minister verdedigde zich door te preciseren dat over het ontwerp niet moest gestemd worden en het niet moest worden goedgekeurd. Maar dat wel een gunstig advies werd gegeven. Is een 'gunstig advies' hetzelfde als 'goedkeuren'?

In repliek op een tweet van algemeen secretaris van de N-VA dokter Louis Ide dat de ministerraad het ontwerp niet goedkeurde, stelde Maggie De Block dat Jan Jambon, vice-premier van dezelfde partij, het wetsontwerp wel degelijk goedkeurde. Waarop de N-VA-arts stelt dat het wat hem betreft niet over het wetsontwerp gaat maar over de uitvoeringsbesluiten. En daar moet men nog aan beginnen. Words, words, words...