Vaarwel huisartsen
Het prille ochtendgloren had die zondag iets mystieks. De tot het laatste moment door Jaak geheimgehouden locatie droeg daaraan bij. Wie haalt het nu in zijn hoofd om met vier bevriende arts-specialisten om stipt 8u op het door bossen omgeven circuit van Zolder af te spreken?
Jaak was na zijn pensioen een fervent liefhebber van old timers geworden. Straks zou hij met zijn imposante GT40 meerijden in de historic grand prix. Om zijn vrienden te imponeren had hij voor hen tegen de middag een VIP lap in een roze Cadillac kunnen versieren. Vooraf namen ze samen het ontbijt in een apart zaaltje van een nabijgelegen hotel. Hier zou niemand hen herkennen.
"De hele Academie vindt dat we de bevolking moeten waarschuwen. Het is niet verantwoord dat ouders met hun ziek kind eerst naar de huisarts stappen."
Jaak opende met krasse stem de tweemaandelijkse vergadering van de kamervoorzitters van het genootschap: "En Yves, hoe is het gegaan?". "Eersteklas", repliceerde de benjamin van het gezelschap trots. "De hele Academie vindt dat we de bevolking moeten waarschuwen. Het is niet verantwoord dat ouders met hun ziek kind eerst naar de huisarts stappen. We willen argumenteren dat die slecht opgeleid zijn. We zouden ook onderstrepen dat juist zij te veel nutteloze onderzoeken vragen en onnodige behandelingen opstarten, hetgeen ze ons al jaren verwijten. En we zouden eraan toevoegen dat de huisarts zelfs duurder is. Wat fake news zou Trump zeggen."
Jean-Baptiste vulde vief aan: "Je kan je niet inbeelden wat ik dag in dag uit meemaak met die dwaze huisartsen. Van geneesmiddelen weten ze geen fluit. Zolang het maar een wit product is! Ik heb nu 90 G-bedden en werk ondertussen rechtstreeks samen met de rusthuizen in de buurt. Enkele daarvan hadden me gevraagd of ik niet elke week in het rusthuis kan langskomen. Ik stuur een van mijn buitenlandse zaalartsen. Dat brengt goed op, want daardoor is de toestroom verzekerd. Binnenkort open ik nog eens 30 G-bedden.".
Stoïcijns als altijd had Rudolf rustig geluisterd. Als radioloog was hij de enige die weinig kritiek wilde formuleren: "Laat ons het grote verhaal niet vergeten. We zullen meer politieke steun nodig hebben. Bij de gesprekken over de 6de Staatshervorming dachten we ook dat de eerstelijn helemaal naar de gemeenschappen zou verhuizen en we op het RIZIV van de huisartsen verlost zouden zijn. Niet dus. Voor de 7de hervorming zal het nog moeilijker worden, te meer omdat sommige huisartsen door hebben dat Vlaanderen naar een Kolchozengeneeskunde evolueert."
"Dat klopt, maar niet alleen Vlaanderen", repliceerde Jaak nu duidelijk geëxalteerd. "Ik heb de collega's anesthesisten kunnen aanporren om via Artsenkrant te protesteren tegen die laagvariabele aalmoezen. Voorlopig geeft Maggie niet thuis. Een ernstige bedreiging voor onze vrije geneeskunde, die forfaitarisering! En dan die kwibussen van de orde nog. Verplichte inschrijving, dedju! We gaan gestreng moeten reageren."
Yves besefte dat hij solo slim moest gaan. Het genootschap kon hem gestolen worden. Morgen stapte hij eigenhandig naar de pers. En het was tijd dat ook hij de kracht van Twitter eens ging uitproberen.
Het genootschap had in al haar jaren nog nooit zo op haar grondvesten gedaverd. Jaak deed het voorstel om met alle beroepsgroepen een vertrouwelijke brief te sturen aan de werkelijke machtshebbers. Uit de pers moesten ze absoluut wegblijven. Hij hoopte dat - net zoals indertijd in Poupehan - hij zou uitgenodigd worden en een deal kon sluiten. Zijn adellijke titel liet al te lang op zich wachten.
Yves voelde zich wat mottig en deed er het zwijgen toe toen ze naar de old timers terug slenterden. Met deze oude recepten zou het niet meer lukken. Hij besefte dat hij solo slim moest gaan. Het genootschap kon hem gestolen worden. Morgen stapte hij eigenhandig naar de pers. En het was tijd dat ook hij de kracht van Twitter eens ging uitproberen.