Euthanasie bij levensmoeheid: debat gesloten in Nederland
De volgende Nederlandse regering zal geen voorstellen doen om hulp bij zelfdoding uit te breiden. Het wetsontwerp van D66 over euthanasie bij een voltooid leven werd tijdens de lopende regeringsonderhandelingen door gesprekspartners CDA, ChristenUnie en VVD in de koelkast gestopt.
Euthanasie bij levensmoeheid was een prominent thema in de recente kiescampagne en discussiepunt tijdens de huidige regeringsformatie, die al sinds 16 maart bezig is.
Eerder meldde het Nederlandse Algemeen Dagblad (AD) - op basis van inzage in voorlopige afspraken - dat er sprake zou zijn van een deal tussen de vier formerende partijen op vlak van medisch-ethische thema's. Volgens de krant zou het nieuwe kabinet een initiatiefwet van D66 (volgens dat voorstel moeten ouderen vanaf 75 jaar die fysiek weinig mankeren maar een "duurzame, weloverwogen en intrinsieke doodswens" hebben, hun leven kunnen beëindigen met de hulp van een zogenaamde 'levenseindebegeleider', nvdr) niet tegenhouden. Maar dat spraken de formatiepartners achteraf dus tegen.
Nog volgens het AD willen de partijen mogelijk wel laten onderzoeken "of en zo ja in welke situaties" de huidige euthanasiewet "onvoldoende" is. Dat kan dan leiden tot een "brede discussie" over de reikwijdte van de wet.
Om D66 mogelijk tegemoet te komen, willen de formerende partijen (VVD, CDA, D66 en ChristenUnie) meer onderzoek naar embryo's, schrijft ook het AD.
Jean-Jacques De Gucht
In ons land lijkt de aandacht voor euthanasie bij een voltooid leven toe te nemen. Tijdens een symposium over 15 jaar euthanasie in mei jl. was het een van de programmatopics (zie artsenkrant.com). De algemene teneur in het panel was dat een discussie over het thema ook in ons land mogelijk moet zijn. In De Standaard getuigden artsen recent nog over euthanasieaanvragen van patiënten die levensmoe zijn.
Samen met senator Jacques Brotchi (MR) diende Jean-Jacques De Gucht overigens een tijdje geleden al een tekst in. De senator voor Open VLD is vragende partij om het debat te starten over hoe om te gaan met mensen die psychisch en fysiek perfect in orde zijn, maar hun leven toch als voltooid zien. Maar vooralsnog blijkt daar geen politiek draagvlak voor te zijn.