Huisartsenposten moeten netwerken
Net zoals de ziekenhuizen moeten huisartsenposten netwerken. Eén zo een netwerk zou ook een gebied van ongeveer 400.000 inwoners moeten bestrijken. Meer uniformiteit moet zorgen voor meer transparantie.
In 2015 gaf de overheid 23,265 miljoen uit aan 73 huisartsenwachtposten. Die dekten niet het hele grondgebied af. En ze waren zeer uiteenlopend georganiseerd.
Nieuw plan
Wegens dit laatste bevroor minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) begin 2016 alle nieuwe initiatieven. Ze liet een audit uitvoeren en op grond van de resultaten werkte ze een plan uit.
Dat plan werd vrijdag voorgesteld aan de 'taskforce' - dat is de werkgroep wachtposten van de Nationale Commissie uitgebreid met vertegenwoordigers van FOD Volksgezondheid en van de minister. Een mededeling van het kabinet schetst de grote lijnen.
Uniformiteit
Het plan moet de 'blinde vlekken' op de kaart wegwerken. Door nieuwe wachtposten maar ook door de netwerking.
Wachtposten moeten volgens het plan alle dezelfde organisatievorm krijgen. Dat moet hun werking en financiering transparanter maken.
Per netwerk komt er bij voorkeur één coördinator die ook de contacten met het Riziv verzorgt.
Nachtelijke uren
Uit de audit is gebleken dat huisartsenposten 's nachts zeer weinig volk over de vloer krijgen. Bovendien is bekend dat de oprichting van deze posten er niet heeft toe geleid dat er minder mensen naar de spoed trekken.
De wachtposten van één netwerk kunnen 's nachts daarom beter samenwerken, meent De Block. Waarbij wachtposten en spoeddiensten beter moeten samenwerken, met behulp van het triagenummer 1733.
's Nachts kan bijvoorbeeld maar één wachtpost per netwerk open blijven. Of de wachtposten kunnen tijdens de nachtelijke uren allemaal de deuren sluiten maar per netwerk kan één huisarts met chauffeur dringende huisbezoeken afhandelen.
De chauffeur is er dan vooral voor de veiligheid van de arts, onderstreept minister De Block.
De taskforce moet dit plan nu verder concreet maken.