Borstkanker: langetermijnfollow-up van de Intergroup Exemestane Study
De slotanalyse van de resultaten van de Intergroup Exemestane Study leert dat de resultaten bij vrouwen met een vroege borstkanker beter zijn bij overschakeling op een adjuvante behandeling met exemestaan na twee tot drie jaar behandeling met tamoxifen.
In die studie werden de patiënten met een DFS na twee tot drie jaar adjuvante behandeling met tamoxifen in twee groepen ingedeeld: voortzetting van tamoxifen of overschakeling op exemestaan gedurende in het totaal vijf jaar behandeling. Het primaire eindpunt bij de eindanalyse van de resultaten van de studie was de recidiefvrije overleving gecensord voor de patiënten die inmiddels waren overleden, bij 4.599 patiënten met een oestrogeenreceptorpositieve borstkanker of een borstkanker waarvan de oestrogeenreceptorstatus niet bekend was.
Op het ogenblik van de analyse bedroeg de mediane follow-up 120 maanden. De borstkankervrije overleving bedroeg 508 (22,1%) van de 2.294 patiënten van de exemestaangroep en 603 (26,2%) van de 2.305 patiënten van de tamoxifengroep. Het absolute verschil na 10 jaar was 4,0% en de hazard ratio 0,81 (95% betrouwbaarheidsinterval = 0,72-0,92). Het verschil bleef significant bij multivariate analyse na correctie voor de toestand van de lymfeklieren, een vroegere hormonale substitutietherapie en een vroegere chemotherapie (HR = 0,80, p < 0,001). De totale overleving was beter in de exemestaangroep, maar het verschil was niet significant (absoluut verschil = 2,1%, HR = 0,89, p = 0,08). In de incidentie van fracturen tijdens de periode na het einde van de behandeling (9,3% versus 8,0%, p = 0,14) was er geen significant verschil.
Morden JP et al. Long-Term Follow-Up of the Intergroup Exemestane Study. Journal of Clinical Oncology - Online gepubliceerd voor de papieren versie op 3 mei 2017 DOI: 10.1200/JCO.2016.70.5640. http://ascopubs.org/doi/full/10.1200/JCO.2016.70.5640