Olympiad geslaagd bij gemetastaseerde borstkanker
De behandeling van gemetastaseerde borstkanker blijft een uitdaging. Dit is de eerste studie die de werkzaamheid van een PARP-remmer aantoont.
Poly(ADP-ribose)polymerase (PARP) is een enzym dat eenstrengs-DNA rapporteert aan het enzymatische systeem dat dit DNA herstelt tot een tweestrengs-DNA. Remming van PARP verhindert dat herstel en vernietigt de cel. Dat is het doel van die klasse van kankermedicijnen, die al worden gebruikt bij de behandeling van ovariumkanker met gemuteerd BRCA-gen.
Winnende spelen
De OLYMPIAD-studie werd uitgevoerd bij patiënten met een gemetastaseerde hormoongevoelige of drievoudig negatieve borstkanker met een mutatie van een BRCA-gen. Vrouwen met een HER2+ borstkanker werden niet in de studie opgenomen. Alle patiënten hadden al minstens twee behandelingslijnen gekregen.
In het totaal werden 302 patiënten in de studie opgenomen en in een 2-1-verhouding gerandomiseerd naar olaparib (300 mg 2x/d) of chemotherapie (capecitabine, vinorelbine of eribuline) tot tumorprogressie of optreden van ondraaglijke toxiciteit. Het primaire eindpunt was de progressievrije overleving.
De mediane leeftijd van de patiënten was 44 jaar. 56% van de patiënten vertoonde een gemuteerd BRCA1-gen en 43% een gemuteerd BRCA2-gen. 1% vertoonde beide mutaties tegelijkertijd. 49% van de patiënten had een hormoongevoelige kanker en 51% een drievoudig negatieve borstkanker. 71% van de patiënten had al chemotherapie gekregen.
Betere overleving, minder bijwerkingen
Een onafhankelijk comité heeft 163 evenementen waargenomen bij de 205 patiënten van de olaparibgroep en 71 bij de patiënten die werden behandeld met chemotherapie. De mediane progressievrije overleving bedroeg 7,0 maanden in de eerste groep en 4,2 in de tweede. Dat stemt overeen met een daling van het risico op progressie met 42% (HR = 0,58; 95% BI = 0,43-0,80; p = 0,0009). De tijd tot tweede progressie was ook 43% langer in de olaparibgroep (HR = 0,57; 95% BI = 0,40-0,83). Het percentage objectieve respons was 60% in de olaparibgroep en 29% in de andere groep. Het percentage complete remissie was respectievelijk 9% en 2%.
Olaparib veroorzaakte minder bijwerkingen dan de chemotherapie: respectievelijk 36,6% en 50,5%. Ook het aantal patiënten dat de studie heeft stopgezet wegens bijwerkingen, was lager met olaparib dan met de chemotherapie: 4,9 versus 7,7%. De levenskwaliteit van de patiënten was duidelijk beter met de PARP-remmer.
Dit is dus de eerste fase 3-studie die aantoont dat een PARP-remmer de progressievrije overleving sterk verbetert bij vrouwen met een mutatie van een van de BRCA-genen en een HER2- of drievoudig negatieve borstkanker.
Mark Robson: "Olaparib zal waarschijnlijk de beste eerstelijnstherapie worden bij een gemetastaseerde borstkanker. Het vrijwaart de levenskwaliteit en biedt de mogelijkheid om chemotherapie uit te stellen zodat de patiënten gespaard blijven van de bijwerkingen van de chemotherapie."
Robson M et al. OlympiAD: Phase III trial of olaparib monotherapy versus chemotherapy for patients (pts) with HER2-negative metastatic breast cancer (mBC) and a germline BRCA mutation (gBRCAm). ASCO 2017 Abstract #LBA4.