Wie vindt de weg naar... de sociale kaart?
Wie in mijn regio is gespecialiseerd in burn-out, of in anorexia en waar is een geschikte voorziening voor een jongen met een zwaar mentale handicap? Zorgverleners worden vandaag geconfronteerd met dit soort vragen en willen hun patiënt snel én, vooral correct kunnen doorverwijzen naar de gepaste dienst.
Ook burgers gaan op zoek naar antwoorden op hun zorg- en hulpvragen via het internet. In die informatielawine is een website vinden die objectieve, accurate en gecontroleerde informatie bevat een must.
Gebiedsdekkend
De website www.desocialekaart.be zou hieraan tegemoet moeten komen. Sinds mei 2001 worden de gegevens van alle welzijns- en gezondheidsorganisaties in Vlaanderen en Brussel verzameld in één gestructureerde databank.
De sociale kaart werkt gebiedsdekkend voor alle Vlaamse provincies en Brussel. De verschillende partners onderhouden alle gegevens op de databank en werken hiervoor samen op inhoudelijk, vormelijk en technisch vlak.
Zo vind je per organisatiefiche adres- en communicatiegegevens terug, maar ook kwalitatieve informatie zoals algemene werking, doelgroep, openingsuren, etc.
Onbekend maakt onbemind
Dat de sociale kaart inhoudelijk en technisch in beweging is, kunnen we niet ontkennen. De brochure oogt mooi, de website is gebruiksvriendelijk. Daar wringt vandaag het schoentje niet. Maar hoeveel mensen weten van het bestaan af?
Tijdens recente hoorzittingen in het Vlaams Parlement kwam meermaals aan bod dat zorgverstrekkers vandaag onvoldoende kennis hebben van de sociale kaarten die hen aanbelangen.
Laten we, hulpverleners en overheid, de handen in elkaar slaan en dit centraal platform zo goed als mogelijk bekend maken bij alle actoren.
Uit een masterthesis uit 2010 blijkt dat de meeste huisartsen op dit moment nog gebruik maakten van een lokale elektronische sociale kaart en een papieren versie. Beide versies kampen echter met een probleem van updating en volledigheid.
Slechts één arts uit het onderzoek kende www.desocialekaart.be. Toch bleek de meerderheid van de artsen een sociale kaart online te verkiezen omwille van snelheid en efficiëntie en mogelijkheid tot uitbreiding.
Doorverwijzing
Het belang van goede doorverwijzing binnen de eerste, tweede en derde lijn werd reeds voldoende door verschillende studies aangetoond. Er is dus voldoende potentieel in de tool aanwezig als zorgverstrekkers en gewone burgers hun weg naar dit medium zouden vinden.
Het zou dan ook interessant kunnen zijn om dit in het medisch programma te integreren en daar eventueel in een link te voorzien.
Centraal
Op 1 januari 2018 neemt de Vlaamse Overheid het Platform Welzijn en Gezondheid over. Dit is het platform achter de websites www.desocialekaart.be en www.zorgzoeker.be.
Vlaams minister van Welzijn, Vandeurzen gaf reeds aan dat deze websites het centrale platform zullen blijven. Vergelijkbare initiatieven, zoals de website www.jeugdhulpwijzer.be zouden ook in dit platform geïntegreerd worden.
Laten we, hulpverleners en overheid, de handen in elkaar slaan en dit centraal platform zo goed als mogelijk bekend maken bij alle actoren.
De Vlaamse overheid is zich bewust van de lacune. In haar visietekst over de hervorming van de eerste lijn belast de overheid het Vlaams Instituut voor de Eerste Lijn met het publiek ter beschikking stellen van een volledig, actueel en klantgericht overzicht van het zorgaanbod in Vlaanderen.
Zo toegankelijk mogelijk
Wij stellen hierbij voor gebruik te maken van alle mogelijkheden die eHealth biedt aan zorgverstrekkers. Op die manier komt er één duidelijke vindplaats die voor alle zorgverleners toegankelijk en makkelijk raadpleegbaar is.
Zelf ga ik uit van het principe dat wanneer men een gedragsverandering wenst tot stand te brengen, men het dan zo gemakkelijk, toegankelijk, en aantrekkelijk mogelijk dient te maken.