Wat baten hoorapparaat en bril als de verzekering niet betalen wil
Ken je Koen Van Pottelbergh? Met zijn organisatie Eyes for the World deelde hij in 25 landen bijna 10.000 brillen uit. Maar tijdens een voedselbedeling in Antwerpen merkte hij dat ook bij ons veel mensen moeite hebben om oogarts en bril te betalen. Daarom richt Koen zich steeds meer op eigen land. Zo gingen bij een voedselactie 145 van de 600 mensen met een bril naar huis.
Verbijsterend gezien ons alom bejubeld sociale zekerheidssysteem. Nochtans, een enquête van de socialistische mutualiteit uit 2014 vertelt hetzelfde verhaal. In onze gezondheidszorg zitten gaten en die worden helaas steeds groter. Bovenaan bij deze 'onvervulde noden': brillen, hoorapparaten, tandzorg en geestelijke gezondheidszorg.
Volgens de survey zijn 3 op 4 Belgen ongerust over de betaalbaarheid van de eigen zorg. Meer dan een kwart stelt tandzorgen uit, 1 op 5 kan zich geen nieuwe bril veroorloven en 7% van de ondervraagden heeft niet de middelen voor een nieuw hoorapparaat. Vooral veertigers en vijftigers moeten zich zorgen ontzeggen. Dat er een verband is met het gezinsinkomen hoeft geen betoog.
Onbeantwoorde noden
De conclusie is dan ook duidelijk: onze ziekteverzekering schiet tekort. Niet alleen voor de armsten, maar voor een steeds groter deel van de bevolking. Maar liefst 75 % van de ondervraagden dringt aan op een hogere tussenkomst voor tandzorg, bijna 70% voor brillen, en voor 4 op 10 is een betere terugbetaling van hoorapparaten belangrijk. Kortom: we laten steeds meer noden onbeantwoord. Kunnen we dan wel nog spreken van een toegankelijke gezondheidszorg?
Horen, zien, lachen en je goed in je vel voelen: dat is toch geen luxe?
1 miljard
sp.a vroeg in 2014 om tijdens deze legislatuur één miljard te investeren in de 'onvervulde noden'. Daarmee hadden we een hele stap kunnen zetten. In de praktijk gebeurde echter het omgekeerde. Alleen al het laatste jaar verdween 900 miljoen in het fameuze gat van de begroting. Straks zijn er opnieuw budgetbesprekingen, en die starten onder een slecht gesternte. Want N-VA mikt als vanouds op besparingen in de sociale zekerheid. Die dure gevechtsvliegtuigen moeten we toch ergens mee betalen...
Investeren betekent keuzes maken. Beslissen wat prioritair is en wat niet. Horen, zien, lachen en je goed in je vel voelen: dat is toch geen luxe?