Psychiaters blijven trots op hun vak
Chronische onderfinanciering, aanhoudende bezuinigingen, groeiende administratie en regelgeving beletten niet dat psychiaters plezier blijven behouden in hun vak. Dat leert een Vlaams-Nederlandse bevraging van 884 psychiaters (in opleiding). In de papieren Artsenkrant vrijdag staan we er uitvoerig bij stil. Enkele resultaten bij wijze van teaser.
Aanleiding voor de peiling is de vaak negatieve manier waarop de psychiatrie de jongste jaren in het nieuws kwam. De samenleving, maar ook andere medische specialisten, individuele psychiaters en de (familie van) patiënten tonen zich nogal eens kritisch.
Proud te be PSY
Om de tijdsgeest te peilen, namen vier jonge psychiaters -waaronder de Vlaamse psychiater in opleiding Thomas Pattyn- het initiatief om een enquête te organiseren. Ze onderzochten hoe het gesteld is met het zelfgevoel en de eigenwaarde van de psychiater anno 2017.
Aan de peiling namen in totaal 567 psychiaters en 264 psychiaters in opleiding uit Vlaanderen en Nederland deel. Bijna driekwart van de 884 artsen werkt in Nederland. Het onderzoek doopten ze 'Proud to be PSY'.
7,4 op 10
Een belangrijke vaststelling uit dit onderzoek is dat psychiaters -alle negatieve berichtgeving over de psychiatrie en de behandelmethodes ten spijt- trots blijven op hun vak. Ze geven zichzelf 7,4 op 10. Dokter Pattyn maakt hierbij de kanttekening dat het stigma niet enkel de psychiatrie en de psychiaters treft. De psychiaters zelf én psychologen én psychiatrische patiënten zouden trots moeten zijn, vindt hij.
Patiëntencontacten
Plezier in het uitvoeren van hun werk blijven psychiaters wel hebben. Dit ondanks chronische onderfinanciering, bezuinigingen, groeiende administratie en regelgeving. Voldoening hebben psychiaters vooral in hun patiëntencontacten en inhoudelijk in het uitvoeren van psychotherapeutische en psychofarmacologische behandelingen.
Publieke debat
Verder vindt meer dan drie vierde van de bevraagde artsen dat psychiaters onvoldoende zichtbaar zijn in het publieke debat. Twee op drie is van oordeel dat psychiaters ondervertegenwoordigd zijn in de beroepsorganisaties. De nood aan een verbeterde representatie in de samenleving en in de beleidsorganen is hoog. Toch willen psychiaters zich niet verschuilen achter de beroepsorganisaties; ze zijn niet te beroerd om zelf individuele acties te ondernemen.