Kamercommissie buigt zich over osteopathie
Patiënten die zich rechtstreeks wenden tot een beoefenaar van niet-conventionele praktijken die geen arts is, brengen hun eigen veiligheid in gevaar. Die stelling bracht dokter Marc Moens naar voren tijdens een hoorzitting over de erkenning van osteopathie.
De Kamercommissie Volksgezondheid hield op 21 maart een hoorzitting over de erkenning van osteopathie. Vier Kamerleden van de PS, onder wie Elio Di Rupo en Laurette Onkelinx, dienden een jaar geleden daarover al een voorstel tot resolutie in.
Wet Colla
De wet Colla uit 1999 over de erkenning van niet-conventionele praktijken viert binnenkort zijn 18de verjaardag. Maar van de erkenning van homeopathie, acupunctuur, chiropraxie en osteopathie is ondertussen nog niet veel in huis gekomen.
De PS-tekst wil het proces voor osteopathie weer in gang zetten. Dat is voor de zogenaamde 'neuro-musculoskeletale osteopathie', die volgens de indieners van het voorstel te onderscheiden is van de 'holistische osteopathie'.
België telt 1.600 actieve osteopathen, van wie er 1.200 aangesloten zijn bij een beroepsvereniging. De PS-Kamerleden zeggen dat ze de veiligheid van patiënten willen beschermen.
Maar de artsensyndicaten probeerden de commissieleden te overtuigen dat dit de verkeerde weg was. Daarover zijn Bvas, AADM en Kartel het eens.
Zonder voorschrift?
De indieners van de PS-tekst beschouwen de osteopathie als een eerstelijnsbehandeling. Dat houdt volgens hen in dat osteopaten kunnen werken zonder medisch voorschrift.
Ze werken in een driehoeksverhouding van patiënt, osteopaat en (huis)arts. Maar de patiënt kan wel beslissen de arts als derde partner te laten vallen.
Volgens de artsensyndicaten is dit gewoon onwettige beoefening van de geneeskunde. Ook kinesitherapeuten kunnen alleen werken op voorschrift van de arts.
EBM?
Al herhaaldelijk is erop gewezen dat de niet-conventionele praktijken ook niet evidence-based zijn. Maar voor bepaalde technieken die osteopaten en chiropractors gebruiken, zouden er wel aanwijzingen zijn dat ze werkzaam zijn bij nek- en lagerugpijn.
Voor die behandelingen kan de patiënt evenwel ook terecht bij kinesitherapeuten en artsen die de manuele therapie beoefenen.
De indieners van het voorstel tot resolutie pleiten er ook voor dat er osteopathie-opleidingen komen op bachelor- en op masterniveau - en dat de overheid de diploma's moet erkennen.
De artsensyndicaten brengen in herinnering dat de geneeskundefaculteiten weigeren om een opleiding te organiseren voor praktijken die geen wetenschappelijke grond hebben en niet EBM zijn.