In armoede leven verkort de levensverwachting met minstens twee jaar
Vorsers van meerdere landen hebben het effect van de sociaaleconomische toestand op de levensverwachting geëvalueerd op grond van zes risicofactoren die volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) belangrijk zijn om niet-overdraagbare ziekten te bestrijden: lichaamsbeweging, roken, diabetes, hypertensie, obesitas en alcohol drinken.
De vorsers vonden het vreemd dat de WGO niet spreekt van het sociaaleconomische niveau en hebben daarom 48 cohortonderzoeken doorgenomen die werden uitgevoerd bij meer dan 1,7 miljoen mensen in de Verenigde Staten, Australië en meerdere Europese landen. Die studie werd uitgevoerd in het kader van het Lifepath-project over veroudering. Het project wordt gefinancierd door de Europese Commissie en wil de biologische mechanismen ontrafelen via dewelke sociale ongelijkheid leidt tot verschillen in gezondheid.
Mensen met een laag sociaaleconomisch niveau (bijv. laaggeschoolden en mensen die een weinig gekwalificeerde job hebben) blijken 1,5-maal meer kans te lopen om te sterven voor de leeftijd van 85 jaar dan mensen die het breder hebben. Ze leven gemiddeld 2,1 jaar minder lang, een verlies dat groter is dan het verlies van levensverwachting in geval van obesitas, alcoholisme of hypertensie. Roken verkort de levensverwachting met 4,8 jaar, diabetes met 3,9 jaar en een sedentair leven met 2,4 jaar.
Tot besluit, de auteurs stellen voor om ook rekening te houden met het sociaaleconomische niveau bij het uitstippelen van een politiek voor volksgezondheid en om de strijd tegen werkloosheid en armoede op te drijven.
(referentie: The Lancet, 31 januari 2017, DOI: 10.1016/S0140-6736(16)32380-7)