Foefel mee met het GMD
Mocht het Echt Antwaarps Theater nog een titel zoeken voor een nieuw stuk over de huisarts, dan doe ik ze graag bovenstaande suggestie. Het zit zo. Laatst lag er in mijn postvakje een nieuwsbrief waarin werd opgeroepen om over te schakelen op de afhandeling van de GMD's via MyCareNet, via een onherroepelijk contract met de mutualiteiten.
Alles voor een vlottere afhandeling en minder (papieren) administratie. Los van de juridische grond voor een onomkeerbare overeenkomst, heeft dit zaakje echter één serieuze zwakte, net zoals de GMD-administratie die altijd al had. Lees dus gerust verder.
Ik neem u ongeveer vijftien jaar mee terug in de tijd toen het Globaal Medisch Dossier werd 'uitgevonden'. Zo'n GMD had naar verluidt - ik was toen nog student - als bedoeling om patiënten te sensibiliseren een vaste huisarts te consulteren en "shoppen" te ontraden, zowel tussen huisartsen onderling als in het consulteren van specialisten.
Voor sommigen was het ook een terechte aanzet voor meer forfaitaire betaling. En met wat goeie wil was het ook een aalmoes (€13 bij opstart) voor de administratieve taken die niet lineair werden vergoed. De patiënt betaalde het GMD-tarief aan zijn huisarts en kreeg het nadien terug via de mutualiteit.
Het probleem van de dubbele aanrekening ontstond, en in feite zou de arts die het GMD onterecht had aangerekend, het aan de patiënt moeten terugbetalen. Deontologische regels dat een GMD nooit bij een eerste contact of op een wachtdienst mocht worden afgesloten, bleken niet altijd voldoende, en de mutualiteiten waren hun controlebevoegdheid grotendeels kwijt.
Daar kwam enigszins verandering in toen de mogelijkheid werd gecreëerd om het GMD-honorarium te innen via de derdebetalersregeling. De bureaucratie werd in ere hersteld, want eens een GMD werd uitbetaald door de mutualiteit, werd elke aanvraag door een andere huisarts (ook al was die eigenlijk al jaren daarvoor de GMD-houdende huisarts) geweigerd.
In vijftien jaar GMD heeft men nog geen enkel waterdicht systeem bedacht dat recht deed aan de oorspronkelijke gedachte.
Dus als je het als huisarts slim speelde, vroeg je zonder veel commentaar een klevertje, liet de patiënt krabbelen "voor het dossier" tussen lip en tanden, en de eerbare collega die eigenlijk van de patiënt een uitgebreid dossier bijhield, stond voor jan-lul.
MyCareNet brengt een nieuwe dimensie. De wetgever heeft namelijk besloten dat het honorarium wordt uitbetaald wanneer het getuigschrift van de raadpleging of het bezoek dat aan het GMD gekoppeld is door de patiënt wordt ingediend. Als de patiënt dus een beetje nonchalant is, dan is het perfect denkbaar dat het honorarium zeer laat of nooit wordt uitbetaald.
Wanneer ook hier dubbel gefactureerd is, maar dan door de andere collega op een latere datum maar op de oude manier, kan het zijn dat de mutualiteit al heeft uitbetaald wanneer het "gekoppelde getuigschrift" bij het ziekenfonds toekomt. Aangezien het elektronische systeem primeert, durft de VI zelfs met een jaar vertraging terugvorderen (of zelfs afhouden!), terecht of onterecht.
Samengevat: in vijftien jaar GMD heeft men nog geen enkel waterdicht systeem bedacht dat recht deed aan de oorspronkelijke gedachte, namelijk een forfaitair honorarium voor de arts die in werkelijkheid het medisch dossier beheert.
Nochtans is het volgens mij niet moeilijk: verplicht de inschrijving bij een huisarts naar keuze, verleng de GMD's automatisch op 1 januari van het volgend jaar en geef de patiënt de kans om zijn GMD-rechten in de loop van het jaar eenmalig naar een andere huisarts over te dragen indien nodig, die dan weer op zijn beurt op 1 januari van het daaropvolgend jaar het honorarium voor de eerste keer uitbetaald krijgt.