Trump in Tremelo?
Het zou de titel van een Suske en Wiske-album kunnen zijn. Ach, onze 'favoriete' Amerikaanse presidentskandidaat zou nog blij zijn met de publiciteit ook.
Zijn uitspraken over vrouwen en minderheden lijken wel verzonnen door de scenarioschrijver van de Simpsons. Al zouden zelfs die mensen het niet zo ver drijven. Maar het is spijtig genoeg realiteit, een racistische mediageile gek maakt een serieuze kans op het Amerikaans presidentschap.
Sinds vorige week echter moeten wij hier in België niet meer 'jaloers' zijn, ook wij hebben blijkbaar nog mensen die openlijk op onze Vlaamse televisie racistische uitspraken durven te verkondigen.
Voor wie ondanks alle commotie errond niet weet waarover ik het heb, hier even een korte samenvatting van de Pano-reportage die werd uitgezonden op één. Onze eigenste VRT besloot twee Belgen van Marokkaanse afkomst op undercovermissie te sturen naar Tremelo (nota bene mijn buurgemeente).
Wij, toekomstige artsen, zullen begrip voor andere culturen snel moeten opbouwen, want over een aantal jaren maken zij ook een groot deel van ons patiëntenbestand uit.
Hier zouden zij een interieurwinkeltje openen, en zouden zij en hun crew reacties verzamelen met een verborgen camera. Daarnaast interviewde de crew ook mensen over migranten in het algemeen op de plaatselijke markt.
Conclusie van de reacties was ongeveer dat Marokkanen toch niets anders kunnen dan kebabs maken of Aldiwaren voor het dubbel van de prijs in hun nachtwinkels verkopen.
De reacties van de Tremelonaars lijken in de eerste plaats voort te komen uit onwetendheid. Ze vrezen wat ze niet kennen. Tremelo kent weinig allochtonen.
Ook in onze aula worden wij, net als de Tremelonaars, amper geconfronteerd met andere nationaliteiten en religies. Kennen wij hun gevoeligheden? Betrappen we onszelf nooit op vooroordelen? Zou de Pano-reportage in de aula op Gasthuisberg fundamenteel andere reacties opgeleverd hebben?
Ik wil geloven van wel, maar ben niet zeker. Wij, toekomstige artsen, zullen dat begrip voor andere culturen echter wel snel moeten opbouwen, want over een aantal jaren maken zij ook een groot deel van ons patiëntenbestand uit.
Een vak als intercultureel management zou misschien ook voor ons niet slecht zijn. Of een 'buitenlandse stage' in het binnenland, in een ziekenhuis of regio waar we met andere culturen geconfronteerd worden.
Een andere bron van de Tremelose reacties zijn wellicht mediaberichten zoals dat van de moslim die de Gentse schepen die zijn huwelijk zou voltrekken geen hand wou geven omdat zij een vrouw was. Onbegrip alom, en vele vraagtekens bij mezelf.
Hoe moet je je als vrouwelijke arts gedragen als je met dit soort dingen geconfronteerd wordt? Wil je dat wel accepteren? Begrip en respect voor de andere moet toch van beide kanten komen.
Misschien moeten we gewoon eens een imam in de aula uitnodigen, om te leren en te begrijpen, aan beide zijden. Minder show dan Trump, minder controversieel dan de Pano-reportage, maar misschien efficiënter.