Grondwettelijk Hof verwerpt beroep tegen sociale derdebetalersregeling
Het Grondwettelijk Hof verwerpt het beroep dat verschillende partijen aantekenden tegen de sociale derdebetalersregeling, die een goed jaar geleden voor huisartsen verplicht werd. Het arrest betreft een verzoekschrift van de Bvas, en een tweede van de huisartsen Piet De Baets en Rufij Baeke samen met het SVH.
Het Hof behandelt het verzoekschrift van de Bvas en dat van dr. De Baets tezamen. De Eeklose huisarts nam het voortouw in een juridische strijd - dr. Rufij Baeke en het SVH volgden hem.
Vrijheid van ondernemen
De verschillende partijen voerden aan dat de sociale DBR de huisarts verplichtingen oplegt waar geen enkele andere beoefenaar van een vrij beroep aan onderworpen is.
De regeling, met tussenkomt van een 'overheidsorgaan', is opgelegd bij een consult van iedere patiënt die recht heeft op de voorkeursregeling. Noch de patiënt noch de arts hebben daarbij een keuze.
Ze wijzen er ook op dat de regeling de niet-geconventioneerde artsen benadeelt, die vrij hun tarief bepalen maar door deze regeling op identieke wijze behandeld worden als geconventioneerde artsen.
Ten slotte klagen de partijen ook het retroactieve karakter van de invoering van deze regeling aan.
Redelijke maatregelen
Het Grondwettelijk Hof oordeelt dat huisartsen belangrijk zijn om de toegankelijkheid van de gezondheidszorg te verzekeren. Gezien die bijzondere rol is het niet onredelijk dat de overheid huisartsen een regeling oplegt waar geen andere vrije beroepen aan onderworpen zijn. Het Grondwettelijk Hof ziet hier geen 'onevenredige' afbreuk aan de 'vrijheid van ondernemen'.
Het is waar dat de overheid een identieke regeling oplegt aan geconventioneerde en niet-geconventioneerde artsen wat betreft de toepassing van de derdebetalersregeling, constateert het Hof. Maar die betreft alleen de wijze van betaling voor het deel van het honorarium dat voor terugbetaling in aanmerking komt. De regeling verhindert artsen die de conventie hebben afgewezen, niet om zelf hun tarief te bepalen.
Ook is het Grondwettelijk Hof het er niet mee eens dat de regeling retroactief zou zijn ingevoerd. Omdat het KB dat de verplichte DBR invoerde vanaf 1 juli 2015 nog aanvulling behoefde, werd de verplichting in werkelijkheid pas later effectief - nadat de uitvoeringsbesluiten in het Staatsblad waren verschenen. Pas op 1 oktober 2015 werd de verplichte sociale DBR ook echt van kracht.