CM evalueert 'metamorfose van de ziekenhuissector'
De overlevingsinstincten van de ziekenhuizen dreigen een financieel tunnelperspectief te creëren in het nadeel van de patiënt (supplementen) en de maatschappij (overconsumptie). Supplementen afschaffen staat op de ministeriële agenda maar ze mogen na een gedaanteverwisseling natuurlijk niet als een boemerang terugkomen in de vorm van andere eigen betalingen.
Aldus een CM-studie uitgevoerd door dokter Rob Van den Oever (directeur gezondheidsbeleid) en Fabienne Van Sloten (stafmedewerker R&D). Ze analyseerden het Plan van Aanpak voor de ziekenhuisfinanciering van minister van sociale zaken en volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD).
Op schema
De auteurs stellen vast dat het ambitieuze plan bemoeilijkt wordt door factoren zoals een gebrek aan transparantie over de huidige financiering, structurele onderfinanciering en de wil om gelijktijdig te besparen in de gezondheidszorg. Dringend dringen zich wijzigingen op om een escalatie van onderfinanciering en overconsumptie tegen te gaan. Die maatregelen dienen wel in consensus te worden genomen en dat is niet evident.
"Momenteel zitten we nog enigszins op schema", stellen Van den Oever en Van Sloten vast. "Maar ziekenhuizen die niet-verantwoorde en aanbod-gestuurde activiteit willen voortzetten omwille van de financiële middelen passen niet in de geest van de hervorming. De financiering ervan mag evenmin van de patiënt of indirect van de ziekteverzekering komen." Met andere woorden: ziekenhuizen moeten samenwerken en keuzes maken. Dat laatste geldt trouwens ook voor artsen en patiënten.
'Stimulerende kostenefficiëntie'
Prioriteit nummer één voor het ziekenhuis is een meer kostenefficiënte werking. Dat kan onder meer voortkomen uit een afbouw van bedden en een verschuiving van behandelingen naar het dagziekenhuis. Het geld dat dit oplevert, zou moeten gaan naar ondergefinancierde verantwoorde ziekenhuisactiviteiten of naar de uitbouw van extramurale zorg.
Het Plan van Aanpak beoogt geen besparingen, stelt het ziekenfonds vast. Toch lag de nadruk tot nu toe op het reduceren van middelen. Daarom vindt de CM dat "een 'stimulerende kostenefficiëntie' pas mogelijk is als er meer aandacht gaat naar het terugvloeien van vrijgemaakte middelen naar delen van de ziekenhuisactiviteit waar zich tekorten voordoen.