Prostaatkanker: geen hoger cardiovasculair risico met antiandrogenen
Talloze rapporten beschrijven de cardiovasculaire risico's van GH-RH-analogen bij prostaatkanker. Dat wordt echter tegengesproken door meta-analyses. Volgens meta-analyse blijkt er geen verband te bestaan tussen het gebruik van antiandrogenen en het cardiovasculaire risico, zelfs bij hoogrisicopatiënten.
De auteurs hebben een retrospectieve analyse uitgevoerd van de gegevens van een grote, gerandomiseerde studie (RTOG 94-08) bij mannen met een klinisch plaatselijke prostaatkanker (stadium T1b tot T2b) met een PSA-gehalte < 20 ng/ml die waren behandeld met radiotherapie met of zonder antiandrogenen. De antiandrogenen waren flutamide (750 mg/d) per os, gosereline (subcutaan implantaat van 3,6 mg maandelijks) en leuproreline (intramusculaire injectie van 7,5 mg om de 4 maanden).
Risicopatiënten werden gedefinieerd als patiënten met een cardiovasculaire voorgeschiedenis, diabetes of > 70 jaar. De patiënten werden in verschillende groepen ingedeeld volgens de Gleasonscore, het PSA-gehalte en het stadium (T1b tot T2b).
Van de 1.979 patiënten werden er 992 behandeld met radiotherapie alleen en 987 met radiotherapie plus een antiandrogeen. De follow-up bedroeg gemiddeld negen jaar. De twee groepen waren vergelijkbaar qua CV risico, stadium en Gleasonscore.
In totaal zijn 191 patiënten gestorven aan een cardiovasculaire oorzaak: 92 in de groep met en 99 in de groep zonder antiandrogenen. Het risico correleerde met de leeftijd en de voorgeschiedenis, maar verschilde niet volgens de behandelingsgroep.
Voog J et al.: Cardiovascular mortality following short-term androgen deprivation in clinically localized prostate cancer: an analysis of RTOG 94-08. Eur Urol., 2016; 69: 204-210.