'Neem ziekenhuisratings met een korreltje zout'
Het is ratingseizoen in het Amerikaanse ziekenhuislandschap. Hoewel deze rankings bruikbare informatie opleveren voor consumenten/patiënten, hechten ze er maar best niet te veel belang aan, zo schrijft medisch journalist Casey Ross.
Ross schrijft al jaren over de medische wereld en is dus een oude rot in het vak. "De federale overheid en private organisaties gebruiken verschillende data om tot deze rankings te komen", legt Ross uit. "Zo maakt US News & World Report gebruik van gegevens uit artsenbevragingen. CMS-ratings (Centers for Medicare and Medicaid) baseren zich alleen op data die ziekenhuizen verplicht aan de overheid moeten leveren. Op zich kan die informatie wel objectief zijn, maar de gebruikte criteria - en hoe die gewogen worden - kan tot discussie leiden." Ross geeft daarbij het volgende voorbeeld:
Van de top 5 ziekenhuizen van US News & World Report, staat slechts één ziekenhuis - Mayo Clinic - in de top 5 van CMS. De rest, Cleveland Clinic, Massachusetts General Hospital, UCLA Medical Center en John Hopkins haalden niet eens de top 100 van CMS.
"Dergelijke lijstjes kunnen vragen opwekken bij patiënten. Wat zij zien is een simpele quotering, niet het werk dat ziekenhuizen achter de schermen verrichten om betere scores te halen."
Lobbyisten en sommige ziekenhuismanagers stellen dat het CMS-quoteringssysteem zorgverstrekkers bestraft die grote aantallen patiënten met een laag inkomen behandelen. Dergelijke ziekenhuizen hebben immers veel heropnames, een factor die sterk beïnvloed wordt door iemands economische status. Ook 'teaching hospitals' scoren doorgaans laag oordelen critici, omdat zij complexe gevallen behandelen.
Wat niet in de lijstjes staat, doet er ook toe
Casey Ross: "Quoteringsystemen houden rekening met grote hoeveelheden informatie: van het feit of artsen al dan niet hun handen wassen tot de overlevingsratio bij bepaalde vormen van kanker. Maar de ernst van kanker wordt doorgaans niet meegenomen in de resultaten. Dit kan ziekenhuizen benadelen die veel geavanceerde kankerpatiënten behandelen."
Het spel spelen
Op tijd en stond lanceren ziekenhuizen initiatieven om hun scores op bepaalde vlakken te verbeteren. Ze kunnen echter ook veranderen hoe ze bepaalde informatie rapporteren, schrijft Ross.
Een studie van de American College of Surgeons ondervond bijvoorbeeld dat orgaantransplantatiecentra de ziekste patiënten van hun wachtlijst weren uit angst dat een negatief resultaat hun quotering zou kunnen beïnvloeden. "Maar dat zijn wel de patiënten die het meest nood hebben aan zorg, en die hier uiteindelijk het slachtoffer van zullen worden."
De marketingagenda
Ten slotte worden ziekenhuisratings vaak gebruikt voor ziekenhuisadvertentiecampagnes, zegt Ross. Zo zal het merendeel van de ziekenhuizen met een top 10-positie hun resultaten etaleren.
Maar die boodschappen bevatten weinig bruikbare informatie voor consumenten/patiënten die uitzoeken waar ze willen behandeld worden voor een gebroken been of nierstenen aangezien veelvoorkomende procedures zelden worden geëvalueerd. "Het kan zijn dat een ziekenhuis slecht is in sommige zaken, maar goed is in andere. Maar hoe weet je dat als patiënt?"