Combinatie van chemotherapie en een gericht geneesmiddel?
EGFR-TKI's vormen de eerstelijnstherapie bij patiënten met een NSCLC met gemuteerd EGFR-gen. Maar is de huidige behandeling wel optimaal? Chinese vorsers hebben dat onderzocht.
De FASTACT-2-studie heeft aangetoond dat de mediane progressievrije overleving bij patiënten die werden behandeld met erlotinib in combinatie met gemcitabine + carboplatine, 16,8 maanden bedroeg, dus meer dan de PFS die wordt verkregen met TKI's alleen. In een Japanse studie resulteerde een eerstelijnstherapie met gefitinib + pemetrexed in een responspercentage van 84,6% en een mediane PFS van 18 maanden. In een andere, eveneens Aziatische studie was de mediane PFS 5 maanden beter met gefitinib + pemetrexed dan met gefitinib alleen.
Een studie met de PFS als primair eindpunt
Baohui Han (Shanghai, China) et coll. hebben patiënten met een NSCLC stadium IIIB/IV in drie behandelingsgroepen ingedeeld. De eerste groep (n = 400) kreeg een combinatie van pemetrexed + carboplatine en gefitinib gedurende zes cycli en daarna een combinatie van pemetrexed en gefitinib om de vier weken. De tweede groep (n = 41) kreeg enkel gefitinib tot tumorprogressie. De derde groep (n = 40) kreeg alleen chemotherapie: pemetrexed + carboplatine gedurende zes cycli en daarna pemetrexed alleen gedurende vier weken.
Het primaire eindpunt was de PFS. Secundaire eindpunten waren de totale overleving, het percentage objectieve respons, de levenskwaliteit en de veiligheid van de behandeling. Geen enkele patiënt had al een behandeling met chemotherapie of een gericht geneesmiddel gekregen. Bij analyse van de gegevens bleek de leeftijdsdistributie niet vergelijkbaar te zijn in de drie groepen: het aantal patiënten jonger dan 60 jaar bedroeg 57,5% in groep 1, 72,5% in groep 2 en 43,9% in groep 3. De man-vrouwverhouding was 40%/60% in de drie groepen. 30% van de patiënten had nooit gerookt. In elke groep vertoonde ongeveer 80% van de patiënten een NSCLC stadium IV.
Langere overleving
Het percentage objectieve respons bedroeg respectievelijk 82,5%, 32,5% en 65,9%. De mediane PFS was 18,83 maanden met de combinatietherapie, 5,75 maanden met chemotherapie alleen en 12 maanden met gefitinib alleen. De combinatietherapie verlaagde het overlijdensrisico met 89% in vergelijking met chemotherapie alleen en met 51% in vergelijking met gefitinib alleen. De vorsers hebben de patiënten ook gestratificeerd naargelang van de EGFR-mutatie die ze vertoonden. Interessant is dat de combinatietherapie het risico op progressie bij de patiënten met een 19 del-mutatie met 97% verlaagde in vergelijking met chemotherapie alleen en met 51% in vergelijking met gefitinib alleen. De mediane PFS bedroeg 19,12 maanden met de combinatietherapie, 5,88 maanden met chemotherapie alleen en 12,39 maanden met gefitinib. Bij patiënten met een L858R-mutatie daalde het risico op tumorprogressie met respectievelijk 78% en 62%.
Het aantal patiënten dat graad 3-bijwerkingen heeft ontwikkeld, vooral neutropenie, was 10% in groep 1, 12,5% in groep 2 en 0% in groep 3. 10% van de patiënten in groep 1, geen enkele patiënt uit groep 2 en 10% van de patiënten in groep 3 hebben leverstoornissen ontwikkeld. Volgens de auteurs is dat toxiciteitsprofiel dus zeer aanvaardbaar en vormt die combinatietherapie een nieuwe optie bij de behandeling van een dergelijke longkanker.