Efficiëntie van osimertinib na tumorprogressie tijdens behandeling met een TKI van de eerste of de tweede generatie
Op het ELCC werd nog een andere studie met osimertinib gepresenteerd: een studie die werd uitgevoerd bij de patiënten van de studies AURA 1 en 2 en die het nut van osimertinib na mislukken van een behandeling met een TKI van de eerste of de tweede generatie heeft onderzocht.
Osimertinib wordt aanbevolen bij patiënten met een NSCLC met gemuteerd EGFR-gen (mutatie T790M) bij wie de tumor toeneemt tijdens behandeling met een EGFR-TKI. James Yan (Taipei, Taiwan) presenteerde de resultaten van een studie die werd uitgevoerd bij de patiënten van de AURA 1-studie, die osimertinib in een dosering van 80 mg/d hadden gekregen (n = 63), en de patiënten van de AURA 2-studie, een fase 2-studie waarin 411 patiënten met een T790M+ NSCLC osimertinib 80 mg/d hadden gekregen. De demografische kenmerken van die twee groepen waren vergelijkbaar: meer dan twee derde vrouwen en een mediane leeftijd van 63 jaar. Twee derde van de patiënten rookte niet en bijna een derde had vroeger gerookt.
Controle van de tumor op lange termijn
Het responspercentage was 71% bij de 63 patiënten van de fase 1-studie en 66% bij de 411 patiënten van de fase 2-studie. "Het percentage ziektecontrole bedroeg respectievelijk 93% en 91%. Eén patiënt van de eerste groep en zes patiënten van de tweede groep hebben een complete remissie bereikt." In het totaal hebben 256 patiënten een partiële respons ontwikkeld en kon de ziekte bij 99 patiënten gedurende zes weken of langer worden gestabiliseerd.
Een belangrijke vraag is of de respons voldoende lang duurt. Deze studie van de samengevoegde gegevens van twee studies bevestigd de resultaten van de AURA 1-studie. 43 van de 63 patiënten van de eerste studie en 262 patiënten van de tweede studie hebben minstens een partiële respons vertoond. De mediane duur van de respons bedroeg respectievelijk 9,6 en 12,5 maanden. Op dit ogenblik houdt de respons bij een aantal patiënten van de eerste groep al 26,3 maanden aan en bij een aantal patiënten van de tweede groep al 15,3 maanden. "Het responspercentage na 12, 18 en 24 maanden bedroeg respectievelijk 29,5%, 19,5% et 8,4% in de eerste studie; in de tweede studie bedroeg het responspercentage na 12 maanden 46,5%. Er zijn nog geen gegevens beschikbaar na 12 maanden omdat die studie nog lopende is", legde de specialist uit Taiwan uit.
De beste resultaten ooit
De mediane PFS bedroeg 9,7 maanden in de AURA 1-studie en 11 maanden in de andere studie. Het percentage patiënten dat na 12, 18 en 24 maanden nog in leven was bedroeg respectievelijk 29,5%, 18,4% en 8,3% in de eerste studie. In de tweede studie was 42,53% van de patiënten nog in leven na 12 maanden.
De bijwerkingen strookten met de bijwerkingen die in de eerste studie waren vastgesteld. Het aantal patiënten met graad 3-bijwerkingen was 36% in de tweede studie en 46% in de vorige studie. "De incidentie van verlenging van het QT-interval en die van interstitiële pneumonie waren laag en vergelijkbaar met wat in de vorige studie was waargenomen", voegde James Yang eraan toe.
Volgens Tony Mok (Hongkong, China) is dat de grootste groep die ooit werd behandeld met een TKI van de derde generatie. Het responspercentage en de tolerantie blijken goed te zijn. "Dat ziet er dus goed uit." De PFS is duidelijk beter dan de PFS van vier-vijf maanden met een klassieke chemotherapie.
Tot besluit, bij patiënten met een T790M+ NSCLC bij wie een EGFR-TKI van de eerste of de tweede generatie mislukt, is osimertinib volgens James Yang een nieuwe standaardbehandeling.