'En de Oscar gaat naar...' - Dr. Marc Focquet, Brakel
Met veel belangstelling en gemengde gevoelens heb ik de reacties in de rubriek 'Wat denken zij over 2016' gelezen in Artsenkrant van 15 januari. Ik concludeer dat er meermaals wordt gepleit voor minder administratieve last terwijl mijn indruk als ziekenhuisarts is dat 'minder' als 'meer' moet geïnterpreteerd worden en we stilaan verdrinken in verordeningen, regels, documenten en dagelijkse e-mails van hoofdartsen met nieuwe richtlijnen voor tal van 'indicatoren'.
Maar wat mij meest bijbleef is het - voor mij , simpele arts met 12 jaar academische opleiding achter de rug - onverstaanbare proza van de heer Dominique Vandijck, die er in slaagt in twee zinnen pure poëzie te creëren waarvoor enige transcendente meditatie nodig is om er ook maar één woord van te verstaan: 'verdere opwaartse sociale druk... pragmatisch en relevant te concretiseren... teneinde de stakeholders te involveren. Mits geflankeerde reglementaire en financiële verankering in de organisatie van de zorg.' Om maar over een 'transversaal beleid' te zwijgen.
Kan u de volgende keer ook een verklarend woordenboekje bij de Artsenkrant voegen a.u.b.?
In elk geval verdient de bovengenoemde geleerde wat mij betreft de Oscar voor de uitspraak van het jaar!
En misschien heeft hij nog gelijk ook! Alleen versta en begrijp ik het niet. Maar in ben waarschijnlijk te 'down to earth' en denk niet genoeg 'out of the box'. U ziet, met een beetje oefenen kan ik het ook!