Anastrozol of tamoxifen bij een ductaal carcinoom in situ: even efficiënt, andere bijwerkingen op lange termijn
Een behandeling met tamoxifen of anastrozol, een aromataseremmer, gedurende 5 jaar na chirurgie bij gemenopauzeerde vrouwen met een ductaal carcinoom in situ (DCIS) geeft even goede resultaten, maar de bijwerkingen verschillen sterk.
Deze multicentrische, gerandomiseerde studie werd uitgevoerd bij 2980 gemenopauzeerde vrouwen met een DCIS dat volledig was weggesneden. 1471 werden gerandomiseerd naar anastrozol 1 mg/d en 1509 naar tamoxifen 20 mg/d. Alle vrouwen kregen tevens een placebo die geleek op het andere geneesmiddel van de studie, om een betrouwbare evaluatie van de bijwerkingen te verzekeren. Anastrozol en tamoxifen zijn even efficiënt gebleken, hoewel de resultaten iets beter waren in de anastrozolgroep. Er waren geen significante verschillen tussen de subgroepen behalve wat de frequentie van recidief van invasieve kanker betreft: de vrouwen die anastrozol innamen, hebben minder vaak een recidief van een HER2-negatieve invasieve kanker ontwikkeld. De vrouwen die tamoxifen kregen, hebben minder vaak een recidief van HER2-positieve invasieve kanker ontwikkeld. De vrouwen van de anastrozolgroep hebben minder vaak endometrium-, ovarium- en huidkanker gekregen dan de vrouwen in de tamoxifengroep. Er werden echter meerdere (cerebro)vasculaire accidenten vastgesteld in de anastrozolgroep. Er zijn nog niet genoeg gegevens om de sterfte te evalueren.