Hoe lang nog? - Brecht Durnez, echtgenoot van dr. Ilse Beyens, Waregem
Quousque tandem abutere, Maggie De Block, patientia nostra? [Oh, wat hou ik nog steeds van die fabelachtige Catilinarische redevoeringen van Cicero.] Hoe lang nog moeten we geduld hebben eer je je eigen collega-huisartsen eens een dienst bewijst door hun beroep aan te passen aan de noden van deze tijd? Hoe lang moeten we nog horen dat je Stevaert-gewijs werk maakt van een alles-gratis-beleid, niet stilstaat bij de praktische regeling en gevolgen ervan en zodoende je eigen beroepsgroep in de kou laat staan?
Hoe lang duurt de hypocrisie nog dat iedereen tot uiterste voorzichtigheid wordt aangemaand - terreurniveau 3 is nog steeds van kracht, dacht ik? - terwijl huisartsen nog steeds bij halve garen, criminelen, drugsverslaafden,... dienen langs te gaan zonder de minste bescherming, op plaatsen die ze niet kennen, helemaal alleen, 's nachts? Hoe vaak moeten we nog horen dat de daders gekend waren bij het gerecht maar niet bij de personen die misschien die info beter hadden kunnen gebruiken?
Hoeveel incidenten - want dit is bijlange het eerste niet - zijn er nog nodig eer er ingegrepen zal worden? Of zal het van de huisartsen zelf moeten komen die daarmee tegen hun instinct, roeping en zelfs plicht in moeten gaan?
Terwijl in deze tijden van terreurdreiging onze privacy zo goed als volledig afgeschaft is, blijft men halsstarrig fixeren op de deontologische code en het beroepsgeheim van gerecht & huisartsen? Hoe lang laat u nog toe dat huisartsen - tegenwoordig meer en meer jonge vrouwen - 's nachts en in het weekend alleen op baan moeten terwijl apotheken hermetisch afgesloten burchten zijn waar je zonder politie niet binnenkomt?
Ik offer mezelf, als voorbeeldige echtgenoot, nu even op om voor begeleiding te zorgen, maar ik neem aan dat dit slechts tijdelijk is terwijl u een deftige regeling op poten zet waarbij patiënten te allen tijde zoveel mogelijk gemotiveerd worden zelf naar de huisarts te gaan en we huisbezoeken tot een minimum herleiden, waarbij 's nachts overal wachtposten opgetrokken worden voor de dringende gevallen en waarbij - als het dan toch echt moet - de huisarts niet meer alleen de baan op moet en telkens wordt bijgehouden en gecontroleerd waar de arts zich bevindt en hoe lang al.
Uw kordate, no-nonsense aanpak heeft u op Asiel en Migratie in het pre-13/11/2015-tijdperk heel wat stemmen opgebracht, het wordt tijd om ook eens te bewijzen tegenover uw eigen beroepsgroep iets doortastender bent dan uw wat povere oproep van vandaag om 'alert' te blijven. Want dat komt er kortweg op neer: u staat er alleen voor. En in de kerstperiode laten we niemand alleen in de kou staan, toch Maggie?