Plichten en rechten
Stellen dat de gezondheidszorg momenteel een grondige renovatie ondergaat, is open deuren intrappen. Aanpassingen zijn dan ook absoluut noodzakelijk en het heeft geen zin uit te stellen. Een elektronisch dossier voor elke patiënt en een meer prominente rol voor de patiënt zijn logische evoluties. Wachtdienst in een totaal nieuw kleedje lijkt ook een must om de problemen die rijzen het hoofd te kunnen bieden. Andere aanpassingen zoals de derdebetalersregeling staan veel meer ter discussie...
Ik wil het niet hebben over de veranderingen zelf en of ze terecht zijn of niet want daarvoor ontbreekt me binnen dit bestek de ruimte, maar wel over de onlosmakelijke randvoorwaarden die erbij horen en rechten die inherent bij plichten horen...
Vanuit AADM stellen we ons, trouw aan onze visie en missie, constructief op. We begrijpen heel goed dat het een recht van de overheid is om een koers te bepalen: een RDB te verplichten, 1733 te implementeren in de wachtdienst, de rol van de (huis)arts te wijzigen...
Maar we hebben steeds ook en bij herhaling benadrukt dat randvoorwaarden minstens even belangrijk zijn om beslissingen op een goede manier uit te kunnen voeren. Het kader hoort bij het schilderij, de kaft bij het boek. Onvolledige maatregelen zonder een mooi uitgewerkt kader of een aantrekkelijke kaft zullen velen misnoegd achterlaten. Ook de artsen (en patiënten) hebben hun rechten.
De (huis)artsen verdienen beslissingen die leiden tot administratieve vereenvoudiging en meer kwaliteit. Ze verdienen ook veel meer duidelijkheid over de sociale rol en het statuut dat hen in de nabije toekomst zal worden toebedeeld en een ernstig debat hierover dringt zich op (welk contract wordt er precies getekend?). Het wachtdienst-/spoed-probleem kan alleen maar opgelost worden mits een sluitende triage...
Veel vragen waarop de komende maanden duidelijkere antwoorden moeten komen. Wordt het een contract met alleen plichten, of zullen er ook voldoende rechten bij horen? En welke ondersteuning zal mogelijk zijn? Ook daar is nog veel werk aan de winkel... Aan de bevoegde ministers om de artsen het gevoel van (her)waardering te geven. Hopelijk vergeet men niet dat allen plichten hebben zodat iedereen maximaal tot zijn recht kan komen.