Roken en prostaatkanker
De waarschuwing die een meta-analyse vorig jaar de wereld instuurde, wordt bevestigd door een studie uitgevoerd aan de Universiteit van Wenen en de Universiteit van Basel. De sterfte door prostaatkanker is hoger bij rokers en bij ex-rokers.
Vorig jaar besluit een grote meta-analyse dat roken de sterfte door prostaatkanker licht, maar significant verhoogt (1). In 2015 wijst een grote, retrospectieve studie betreffende de periode 2000-2011 op een hoger risico op biologisch recidief van prostaatkanker, en dus mogelijk op vroege sterfte bij rokers en ex-rokers.
De recente analyse van de Universiteit van Wenen en de Universiteit van Basel, werd uitgevoerd bij 6.538 patiënten die een radicale prostatectomie hadden ondergaan voor prostaatkanker zonder lymfeklierinvasie, waarvoor geen hormoontherapie vereist was. De patiënten werden gedurende meer dan twee jaar gevolgd. De onderzoekers hebben alle parameters van het rookgedrag verzameld. 34% van de patiënten had nooit gerookt, 32% had vroeger gerookt en 34% rookte nog altijd.
Na een mediane follow-up van 28 maanden was het risico op biologisch recidief van prostaatkanker (PSA hoger dan 0,2 ng/ml) 63% hoger bij de ex-rokers (relatief risico 1,63; 95% BI 1,30-2,04; p < 0,001) en 80% hoger bij de rokers (relatief risico 1,80; 95% BI CI 1,45-2,24; p < 0,001) dan bij de patiënten die nooit gerookt hadden.
Bij de patiënten die waren gestopt met roken, duurde het nog minstens 10 jaar voor het risico weer gelijk was aan dat bij niet-rokers (relatief risico 0,96; 95% BI 068-1,37; p = 0,84).
Bij multivariate analyse werd geen significant verband vastgesteld tussen de cumulatieve blootstelling aan tabaksrook en het risico op biologisch recidief van de prostaatkanker.