Prostaatkanker: gedeeltelijke mislukking fase III-studie met orteronel
In een internationale fase III-studie bij 1.560 patiënten die tussen 2010 en 2012 werden gerekruteerd in 324 centra in 43 landen, verbeterde de combinatie orteronel - prednison de progressievrije overleving, maar niet de totale overleving.
Orteronel is een experimentele, partieel selectieve remmer van het CYP 17,20-lyase, een enzym dat een rol speelt in de androgeensignalisatieweg. De auteurs hebben deze dubbelblinde, placebogecontroleerde fase 3-studie uitgevoerd bij patiënten met een progressieve castratieresistente, gemetastaseerde prostaatkanker die nog geen chemotherapie hadden gekregen. De patiënten werden gerekruteerd in 324 centra in 43 landen.
De 1.560 patiënten die in aanmerking kwamen voor deelname aan de studie, werden in een 1-1-verhouding gerandomiseerd naar orteronel 400 mg plus prednison 5 mg 2x/d (n=781) of een placebo plus prednison 5 mg 2x/d (n=779). De mediane overleving zonder radiografische progressie was 13,8 maanden (95% BI 13,1-14,9) met orteronel plus prednison en 8,7 maanden (8,3-10,9) met placebo plus prednison (hazard ratio [HR] 0,71, 95% BI 0,63-0,80; p < 0,0001).
Na een mediane follow-up van 20,7 maanden bedroeg de mediane totale overleving 31,4 maanden (95% BI 28,6 - niet te bepalen) met orteronel plus prednison en 29,5 maanden (27,0 - niet te bepalen) met placebo plus prednison (HR 0,92, 95% BI 0,79-1,08; p=0,31). De sterfte was respectievelijk 38% en 41%. De tolerantie was minder goed met orteronel, dat meer ernstige bijwerkingen veroorzaakte dan placebo (46% vs. 38%).