Slaap-apneusyndroom en atriumfibrillatie
Het obstructieve slaap-apneusyndroom (OSAS) treedt vooral op bij zwaarlijvige mensen. Gezien de hoge frequentie van obesitas heden ten dage is het moeilijk na te gaan of een OSAS een onafhankelijke risicofactor is voor andere aandoeningen die vaker voorkomen bij obesitas.
Dat is bijvoorbeeld het geval met atriumfibrillatie (AF). Australische auteurs hebben bijna 7000 patiënten bij wie tussen 1989 en 2001 een polysomnografie was verricht, gevolgd tot in 2009.
Tijdens een mediane follow-up van 11,9 jaar hebben 455 patiënten een AF ontwikkeld. Een multivariate analyse toonde aan dat meerdere parameters die specifiek zijn voor een OSAS, het latere optreden van atriumfibrillatie voorspellen, meer bepaald een apneu-hypopneu-index > 5/uur en lange episoden van zuurstofsaturatie < 90%. Er werd echter geen correlatie waargenomen tussen de apneu-hypopneu-index en de body mass index.
Die gegevens bevestigen dus dat een OSAS een onafhankelijke risicofactor is voor optreden van een AF. Het risico hangt af van de ernst van het slaap-apneusyndroom. De vraag is nu of een behandeling van het OSAS dat risico corrigeert.