Vitamine D en astma
Meerdere observationele studies hebben een verband gemeld tussen vitamine D-tekort en bovensteluchtweginfecties, vooral bij astmalijders. Bij astmalijders lokken bovensteluchtweginfecties vaak een exacerbatie uit.
Daarom werd de ViDiAS-studie op touw gezet. Die studie heeft onderzocht of toediening van vitamine D-supplementen infecties en exacerbaties (de twee primaire eindpunten) kunnen voorkomen bij volwassenen met astma die worden behandeld met inhalatiecorticosteroïden.
Deze gerandomiseerde, gecontroleerde, dubbelblinde studie werd uitgevoerd bij 250 patiënten die werden gerandomiseerd naar een dosis van 3 mg vitamine D3 per os om de twee maanden of een placebo gedurende een jaar.
Alle patiënten hadden recentelijk één of meer exacerbaties doorgemaakt waarvoor de dosering van inhalatiecorticosteroïden diende te worden verhoogd of waarvoor ze werden behandeld met orale corticoïden (1-3 tijdens het laatste jaar voor inclusie). 82% van de patiënten vertoonde een vitamine D-tekort (gedefinieerd als een serumspiegel van 25-OH-vitamine D < 75 nmol/l of 30 ng/ml).
Vitamine D3 bleek geen preventief effect te hebben op exacerbaties of bovensteluchtweginfecties. Het relatieve risico op optreden van een eerste ernstige exacerbatie was 1,02 (95% BI 0,69 - 1,53; p = 0,91) en het RR op optreden van een bovensteluchtweginfectie was 0,87 (95% BI 0,64 - 1,16; p = 0,34). Die resultaten werden niet beïnvloed door de initiële vitamine D-spiegel of het bestaan van polymorfismen van genen die een rol spelen bij het metabolisme van vitamine D. Vitamine D had ook geen invloed op de secundaire eindpunten (resultaten van de test van controle van het astma en de St. George's respiratory questionnaire, de NO-concentratie in de uitgeademde lucht en de concentraties van ontstekingsmarkers in opgewekte sputa).
Is vitamine D inefficiënt? Was de dosering te laag? Werd vitamine D niet op de juiste manier toegediend? In alle geval nog stof voor discussie volgens de auteurs.