Apothekers moeten niet-vergoedbare geneesmiddelen registreren
Om een volledig beeld te krijgen van de niet-vergoedbare geneesmiddelen die chronische patiënten krijgen en de kosten die dat voor hen meebrengt, vraagt het Riziv aan apothekers van openbare apotheken om een nauwkeurige registratie te doen van bepaalde niet-vergoedbare geneesmiddelengroepen.
Chronische patiënten lachen er soms mee als hen wordt gezegd dat er toch een limiet staat op de uitgaven die ze doen aangezien er zoiets als de maximumfactuur (MAF). Ze verwijzen dan telkens niet alleen naar de vele OTC-producten die ze innemen, maar ook naar voorgeschreven medicatie die toch niet binnen de MAF valt en een hele hap uit hun budget neemt.
Het Riziv wil daarom uitzoeken wat het zou betekenen als bijvoorbeeld voorgeschreven, maar niet-terugbetaalde geneesmiddelen ook in de MAF zouden opgenomen worden. Maar om die kosten te kunnen berekenen, moet er een duidelijk beeld zijn van wat er via de apotheek bij de patiënt terechtkomt.
Daarom vraagt het Riziv om vanaf nu nauwkeurig drie geneesmiddelengroepen te registreren: laxantia, calciumsupplementen (al dan niet geassocieerd met vitamine D) en alle niet-vergoedbare analgetica. Op de site van het Riziv staat een volledige lijst per groep van alle betrokken geneesmiddelen.
De apotheker wordt geacht om het geneesmiddelenvoorschrift in te geven, het eID en de geneesmiddelenverpakking. De gegevens worden opgeslagen in de databank Farmanet en ze zullen dezelfde weg volgen als de gegevens over geneesmiddelen die door de ziekteverzekering vergoed worden.