Kinderartsen trekken aan noodbel door nieuwe besparingen
De kinderartsen vragen een onderhoud met minister van Volksgezondheid, Maggie De Block. Maatregelen zoals de reductie van het honorarium voor cardiorespiratoire monitoring en de beperkingen op de wiegendoodsurveillance thuis maken hun situatie steeds meer precair.
Omdat het budget voor reanimatie was overschreden, verlaagde de regering het honorarium voor cardiorespiratoire monitoring op dag 1 en dag 2. Weliswaar gaat maar drie procent van dit budget naar pediatrische afdelingen. Maar de gevolgen op schaal van de dienst kindergeneeskunde zijn aanzienlijk. Dat stelt de Belgische Academie voor Kindergeneeskunde in een brief aan minister Maggie De Block.
Niet ongewoon
Cardiorespiratoire monitoring maakt een integraal onderdeel uit van het klinische beleid bij zuigelingen die instabiel zijn - dat is bij een bronchiolitis met respiratoire insufficiëntie, acute lanryngospasmen, astmacrises, dehydratie, verstoorde ionenbalans, trauma, septische shock, en noem maar op.
Het gaat hier over kinderen die zeer geregeld door de kinderarts moeten worden gezien, terwijl de arts ook meermaals een lang onderhoud met de ouders zal hebben. Het honorarium dient dus niet alleen om de technische prestatie te dekken.
Het ziekenhuisbeheer zou door de besparingen daarnaast in verleiding kunnen komen om van noodzakelijke aankopen af te zien.
De kinderartsen vragen in de brief aan de minister dat de besparing op het honorarium niet zou gelden voor kinderen onder de zeven jaar.
Lastig pakket
Ze nemen in hun schrijven ook de voorziene beperkingen op de korrel voor de bewaking thuis van kinderen met een verhoogd risico van wiegedood. Dat zet meteen een aantal andere prestaties op de helling waarvoor nu weinig of helemaal geen aparte financiering bestaat.
Kinderartsen hebben een lastige opdracht in het ziekenhuis, aldus de Academie. Veel meer dan internisten voor volwassen patiënten moeten ze buiten de kantooruren en 's nachts presteren. Ze kunnen maar weinig technische prestaties aanrekenen. Ze lopen wel een groot risico voor schadeclaims en dergelijke. Soms kunnen om goed onderbouwde redenen, als voorzorgsmaatregel, opnamen in het ziekenhuis of de dagkliniek zijn geïndiceerd, waarvoor in ons land evenwel geen betaling geregeld is.
Kinderartsen moesten in het verleden al twee keer de straat op om hun ongenoegen bekend te maken. Ze vrezen opnieuw in een negatieve spiraal terecht te komen. De Academie hoopt dat de minister een delegatie wil ontvangen, om maatregelen die de kindergeneeskunde ondersteunen te bespreken.