Ernstig astma en calciumantagonisten
In vitro en ex vivo is aangetoond dat de overmatige groei van het bronchiale gladdespierweefsel (remodeling) bij astma kan worden tegengegaan door een calciumantagonist met een sterk proliferatieremmend vermogen. Diezelfde Franse groep heeft nu aangetoond dat dat ook zo is bij de mens en dat een dergelijke calciumantagonist gunstige klinische effecten heeft bij ernstig astma.
In een verkennende, interventionele, placebogecontroleerde, dubbelblinde fase 2-studie van 12 maanden werd gallopamil, een geneesmiddel dat verwant is met verapamil (methoxyverapamil), gedurende 12 maanden uitgetest bij 31 patiënten met een ernstig astma. 16 patiënten werden gerandomiseerd naar gallopamil 100 mg 2x/d en 15 naar een placebo.
De vorsers hebben vooral de veranderingen van het bronchiale gladdespierweefsel (fibroscopie en CT-scan van de totale gladdespiermassa en van de dikte gecorrigeerd voor de dikte van de bronchi) en de frequentie van exacerbaties tijdens de behandelingsfase en de eerste 3 maanden na stopzetting van de behandeling geëvalueerd.
Bij de patiënten in de gallopamilgroep verminderde de massa van het bronchiale gladdespierweefsel (? tussen de beginwaarde en de massa na 12 maanden) significant. Bij de patiënten in de placebogroep werden geen significante veranderingen waargenomen. Het verschil betrof vooral de dikte van het bronchiale gladdespierweefsel.
Er was geen significant verschil in de frequentie van exacerbaties tijdens de behandelingsperiode tussen de twee groepen. Maar tijdens de eerste 3 maanden na stopzetting van de behandeling was het aantal exacerbaties echter significant lager in de gallopamilgroep dan in de placebogroep. Verder onderzoek met een langere follow-up is nu wenselijk om die bevindingen te toetsen.
Deze verkennende studie bewijst in elk geval dat remming van de calciumkanalen de remodeling bij patiënten met een ernstig astma tegengaat via een effect op de gladdespiercellen.