De ontbrekende schakel
Canadese en Schotse onderzoekers hebben met beeldvormingsonderzoeken een verband vastgesteld tussen roken en inkrimping van de hersenschors. Na rookstop zou de dikte van de cortex gedeeltelijk kunnen herstellen.
De studie werd uitgevoerd bij 504 mannelijke en vrouwelijke Schotten van gemiddeld 73 jaar (rokers, ex-rokers en niet-rokers) die hadden deelgenomen aan een studie naar de geestelijke gezondheid tijdens hun kinderjaren (in 1947) en die daarna verder werden gevolgd.
Bij beeldvorming door magnetische kernspinresonantie werden vaker dunnere cortexzones waargenomen bij actieve en ex-rokers dan bij de proefpersonen die nooit hadden gerookt. De onderzoekers schrijven dat de hersenschors met het verouderen altijd wat inkrimpt, maar dat roken dat proces volgens hun studie toch blijkt te versnellen.
Bij ex-rokers hebben ze een geleidelijk herstel van de dikte van de hersenschors vastgesteld, maar die regeneratie verliep traag en was onvolledig. Bij ex-rokers bij wie het aantal pakjesjaren ongeveer gelijk was aan het gemiddelde van de groep, duurde het ongeveer 25 jaar voor de cortex volledig was hersteld. Bij de proefpersonen die vroeger veel hadden gerookt, was de hersenschors in de onderzochte zones na 25 jaar rookstop nog altijd dunner dan bij niet-rokers.
Andere studies hebben aangetoond dat rokers bij het verouderen iets minder goede cognitieve functies vertonen dan niet-rokers en dat de gemiddelde scores op meerdere vlakken, vooral de cognitieve flexibiliteit en het geheugen, slechter zijn bij rokers.
Andere studies hebben aangetoond dat roken het risico op dementie verhoogt. Naar schatting zou bijna 14% van de gevallen van de ziekte van Alzheimer kunnen worden toegeschreven aan roken.
Is de snellere inkrimping van de hersenschors de ontbrekende schakel?
Laten we de asbakken dus maar definitief opbergen.