COPD: voorspellen is een moeilijke kunst
En dat is zeker zo bij COPD. De progressie van COPD verschilt sterk van de ene patiënt tot de andere. Biomarkers kunnen dan ook interessant zijn. Een Australische groep heeft recentelijk een overzichtsartikel geschreven over biomarkers.
De vorsers hebben de armen niet laten hangen. Zowel bij COPD als bij andere chronische aandoeningen wordt actief gezocht naar voorspellende factoren die vlot toegankelijk zijn en die gemakkelijk in de klinische praktijk kunnen worden gebruikt. Er werd met name veel onderzoek verricht naar biomarkers in het bloed en de sputa, twee vloeistoffen die gemakkelijk te verkrijgen zijn. Grote studies bij COPD-patiënten hebben al een verband aangetoond tussen bepaalde biomarkers en vooral dan inflammatoire biomarkers en exacerbaties en de sterfte. We kennen echter nog geen biomarkers die progressie van de COPD (geleidelijke daling van de longfunctie) voorspellen. Er werd wel al een correlatie vastgesteld tussen verschillende profielen van genetische expressie in het longweefsel en verschillende stadia van ernst van de ziekte. Maar aangezien je daarvoor longweefsel moet afnemen, kunnen die biomarkers moeilijk in de klinische praktijk worden gebruikt.
Veelbelovend is echter een aanpak die geconcentreerd is op de interacties tussen genen en omgeving die een bewezen impact hebben op de pathogenese en de evolutie van de COPD.
Er worden vier grote sporen onderzocht:
- meting van vluchtige organische bestanddelen en condensaten
- evaluatie van de respons op de longen op inhalatie van vervuilende stoffen
- correlatie tussen de samenstelling van het pulmonale microbioom en de fenotypes van COPD
- de betekenis van biomarkers van veroudering zoals een verkorting van de telomeren.
Er zijn tal van uitdagingen, maar de vorsers houden vol. U kunt het volledige artikel gratis downloaden. Een aanrader.