Griep, ontcijfering van de transcriptie en virale replicatie
Vorsers hebben de atomische structuur van het polymerase van twee griepvirusstammen bepaald door middel van X-stralenkristallografie. Dat is een belangrijke doorbraak, die ons zal leren hoe het virus erin slaagt om geïnfecteerde cellen te verplichten om de eiwitten te produceren die het nodig heeft om te overleven.
Het polymerase van het griepvirus heeft twee levensnoodzakelijke functies: het fabriceert kopieën van viraal RNA, die worden ingebouwd in nieuwe virussen die andere cellen zullen infecteren, en het ontcijfert de instructies die vervat zitten in het virale RNA om boodschapper-RNA te fabriceren dat de geïnfecteerde cel ertoe aanzet om de eiwitten te produceren die het virus nodig heeft. Vorsers hebben de atomische structuur bepaald van het polymerase van twee griepvirusstammen: influenza B, verwekker van seizoensgebonden griep bij de mens, een virus dat maar traag verandert en dus geen pandemie dreigt te veroorzaken, en influenza A, een stam die snel evolueert, mensen, vogels en andere dieren infecteert en een pandemie kan veroorzaken. Een gedetailleerde analyse van de structuur van het polymerase leert dat het bestaat uit drie subeenheden, die nauw met elkaar verweven zijn en die alle drie bijdragen tot de werking van het enzym. Eén van de essentiële punten is geweest bepaling van het segment van het polymerase dat de specifieke zone van het RNA van de gastheercel "preleveert" die noodzakelijk is om de fabricatie van virale eiwitten te starten en die naar de actieve plaats van het polymerase wordt gedraaid. Dat zet de productie van viraal mRNA en de transcriptie in gang.
De ontrafeling van het complexe werkingsmechanisme is niet alleen intellectueel zeer bevredigend, maar zal ons allicht op het spoor zetten van nieuwe targets voor de ontwikkeling van geneesmiddelen en dat waarschijnlijk niet alleen tegen het griepvirus. Dat mechanisme is immers essentieel voor de virale replicatie in het algemeen.