Buikgevoel huisarts betekenisvol (Dr. Joost Rampelberg, Sint-Jans-Molenbeek)
Ik lees met belangstelling het artikel 'Iets niet pluis met het buikgevoel?' (AK 2382) . Al vind ik de term nodeloos fysiek, toch wil ik hier mijn volledige instemming betuigen met de stelling van Geert Verrijken, dat het aanvoelen van huisartsen misschien diagnostisch veel meer betekenis heeft dan zogezegd wetenschappelijk verantwoorde manieren van ondervraging. Het kan geen kwaad om een richtlijn te lezen 'om de juiste vragen te stellen' en kan misschien als een geheugensteun dienen om bepaalde vragen niet te vergeten, maar ook niet meer dan dat. Hoe het gesprek moet gevoerd worden, is naar mijn overtuiging opnieuw iets wat de huisarts best aanvoelt.
Positief is het voorstel om een bijzondere Riziv-vergoeding te geven voor psychologische begeleiding door de huisarts, zeggen we bijvoorbeeld een consultatie die 30 tot 40 minuten mag uitlopen. Dat zou de prijs zijn van twee of drie 'gewone' consultaties, maar zal, zo ben ik overtuigd, niet alleen de kosten voor psychische verzorging ernstig kunnen beperken, maar vooral de patiënt beter helpen. Zelf heb ik meermaals patiënten met psychische problemen persoonlijk begeleid - ook al omdat er niet tijdig een psychiater of zelfs een opnamemogelijkheid te vinden was - en mijn beloning in geld was gering, maar in voldoening zeker de moeite waard.
Mensen maken doctoraten in het kader van hun ambities en wie zal het ze kwalijk nemen? Maar geneeskunde blijft in de eerste plaats een kunst - met behoorlijke wetenschappelijke onderbouwing maar toch met een blijvende kritische instelling tegenover wat voor wetenschap doorgaat op ieder moment in de geschiedenis van de geneeskunde.