COPD ; De 'gedeelde component'
COPD-patiënten vertonen veel comorbiditeit (hart- en vaataandoeningen, wegsmelten en zwakte van de spieren, osteoporose, depressie en longkanker), die negatieve invloed heeft op de levenskwaliteit, de algemene toestand en de levensverwachting. Maar hoe leg je dat uit?
De mechanismen die ten grondslag liggen aan de link tussen COPD en comorbiditeit, zijn nog niet goed bekend. Wel kennen we enkele gemeenschappelijke risicofactoren (roken, lichaamsbeweging, veroudering) en afwijkingen (systemische ontsteking, weefselhypoxie, afwijkingen van het eiwitmetabolisme). Het zou ook kunnen dat bepaalde genen, effectorproteïnen en metabole wegen een rol spelen bij COPD en de comorbiditeit. Dat zou dan kunnen verklaren waarom beide samen kunnen voorkomen bij eenzelfde patiënt.
De hypothese van de auteurs was dat er een gemeenschappelijke component moet zijn, een geheel van elementen dat wordt teruggevonden bij COPD én bij de comorbiditeit.
Die gemeenschappelijke component werd opgespoord met een techniek die gelijkt op die van computersystemen, met een gescheiden onderzoek van het netwerk van de verschillende ziekten die geassocieerd zijn met COPD (diseasome), het netwerk van de biochemische en moleculaire interacties tussen die ziekten (protein interactome) en het netwerk van de gevolgen van blootstelling aan tabak (exposome), en daarna werden de verschillende gegevens samengevoegd om er gemeenschappelijke zones en punten van convergentie uit te halen. (De meeste sociale netwerken werken volgens dat principe).
Die analyse werd aangevuld met een functionele analyse van gemeenschappelijke biologische wegen die een rol zouden kunnen spelen.
Het concept werd gevalideerd door bevestiging door middel van die techniek van het bestaan van gemeenschappelijke mechanismen zoals ontsteking, endotheeldisfunctie en apoptose. De eerste gegevens wijzen erop dat bepaalde metabole wegen een rol zouden kunnen spelen waar je dat niet meteen verwacht. Zo zou de hemostase een rol kunnen spelen bij niet-cardiovasculaire comorbiditeit en zou de regeling van de celcyclus een rol kunnen spelen bij depressie. Er bestaan ook tal van connecties tussen de metabole wegen die wijzen op gemeenschappelijke biologische mechanismen. Om te eindigen nog dit, de stoffen in sigarettenrook kunnen reageren met 69% van de eiwitten die in de verschillende onderzochte netwerken worden ontdekt.
We beginnen dus de mechanismen die meespelen bij COPD en de comorbiditeit van COPD wat te ontrafelen, maar er moet nog een lange weg worden afgelegd.