Immunotherapie bij niet-kleincellige longkanker
Pembrolizumab is een gehumaniseerde monoklonale antistof die de interactie verhindert tussen de PD-1-receptor (Programmed Death-1) (zit vooral op killer-T-lymfocyten) en diens liganden PD-L1 en PD-L2 die tumorcellen tot expressie brengen. Door die interactie slagen de kankercellen erin om de T-cellen die de kankercellen zouden moeten vernietigen, te inactiveren. Als je die interactie blokkeert, herstel je dus de normale antitumorale respons van het lichaam.
Op het afgelopen congres van de ESMO (Madrid, 26-30 september 2014), werd een studie bij 236 patiënten gepresenteerd waarin een responspercentage van 21% werd behaald met erlotinib 21%. Bij de patiënten die nog geen behandeling hadden gekregen, was dat zelfs 26%.
Bij analyse van 262 patiënten bedroeg de mediane PFS 13 weken (27 bij de patiënten die nog geen behandeling hadden gekregen, en 10 bij de patiënten die al een behandeling hadden gekregen). De mediane totale overleving was 8,2 maanden bij de patiënten die al een behandeling hadden gekregen, en was nog niet bereikt bij de patiënten die nog geen behandeling hadden gekregen (86% van de patiënten was na zes maanden nog in leven).
De mate van expressie van PD-L1 werd gemeten bij 129 patiënten. Het hoogste responspercentage (37%) werd gemeten bij de patiënten met een tumor met een sterke expressie van PD-L1. Bij die patiënten waren de progressievrije overleving en de totale overleving respectievelijk 48% en 40% lager dan bij de patiënten met een tumor met weinig of geen expressie van PD-L1.