Chronisch astma en snellere veroudering
De evolutie van een persisterend astma gaat gepaard met het optreden van andere leeftijdsgebonden aandoeningen en een hogere sterfte. Artsen weten dat zeer goed. Die associatie wijst erop dat dat type astma een van de verschijnselen zou kunnen zijn van een multisystemisch fenotype van snellere veroudering.
Een Amerikaanse groep heeft daarom de lengte van de telomeren van leukocyten van patiënten met een chronisch astma onderzocht. De lengte van de telomeren is een biomarker van versnelde veroudering.
De onderzoekers hebben de gegevens geanalyseerd van een groep mensen die in dezelfde periode waren geboren en die gedurende vier decennia werden gevolgd, om het verband te onderzoeken tussen het optreden en de persistentie van astma en de lengte van de telomeren van leukocyten op volwassen leeftijd.
De telomeren van de leukocyten bleken korter te zijn bij patiënten die levenslang een persisterend astma hadden vertoond, dan bij mensen van dezelfde leeftijd en hetzelfde geslacht zonder astma. Bijna een derde van dat effect (29%) zou verband houden met de stijging van het aantal eosinofielen in het bloed.
De lengte van de telomeren van patiënten met andere fenotypes van astma (astma tijdens de eerste kinderjaren of astma dat was begonnen op volwassen leeftijd) was vergelijkbaar met die bij controlepersonen zonder astma.
Die resultaten wijzen er dus op dat chronisch persisterend astma gepaard gaat met een snellere veroudering te oordelen naar de lengte van de telomeren en de eosinofiele ontsteking. De onderzoekers raden dan ook aan om de eosinofilie te volgen bij alle astmalijders en bijzondere aandacht te besteden aan patiënten die van jongs af aan een persisterend astma vertonen.