Non bis in idem, ook voor inning remgelden (Dr. Herman Moeremans)
Groot is mijn verbazing wanneer ik lees dat Reinier Heuting het idee om ziekenfondsen remgeld te laten innen als een ASGB-voorstel aanbiedt (zie AK van vorige vrijdag). Dat hij de mosterd daarvoor niet bij het SVH haalt, argumenteert hij door te stellen dat de brief die ze naar het Riziv stuurden al langer was opgesteld.
Een beetje flauw voor een organisatie die al jaren mee verantwoordelijk is voor de huidige gang van zaken. Een beetje flauw voor de vereniging die mee aan de wieg staat van het onoverzichtelijke kluwen dat er momenteel gemaakt is van de remgelden (ik hoef niet op te sommen hoeveel nomenclatuurnummers er zijn waarvan er meerdere terugbetalingstarieven zorgen voor verschillende remgeldbedragen!)
Maar alleszins: mijn bedenkingen over de rol van de ziekenfondsen heb ik al langer open besproken. Specifiek de suggestie om bij derdebetalersregeling de ziekenfondsen de inning van remgelden te laten doen heb ik al bekend gemaakt begin juli.
Tot slot ben ik ook van oordeel dat je de tarificatiekost niet kan compenseren door het optrekken van een forfait. Neen. De ziekenfondsen worden nu al betaald voor het verzorgen van administratie en het goede verloop van de uitbetalingen. Het zijn dus m.a.w. de ziekenfondsen die zonder meer die kost moeten dragen.
We leven in besparingstijden. En in de gezondheidszorg is de financiering van de ziekenfondsen in feite reeds een element van het loodzware overheidsbeslag dat moet meegerekend worden.
In juridische termen wordt soms gesproken van 'non bis in idem'. Wanneer er reeds betaald wordt voor een bepaalde dienst, dan moet eveneens gelden 'non bis in idem'.