Ontsteking en controle van astma
In de klinische praktijk wordt de controle van astma beoordeeld naar de symptomen en meting van de expiratoire piekstroom of een spirometrie. Maar dan misken je echter de inflammatoire component van de ziekte ...
Eén van de gemakkelijkste manieren om de ontstekingstoestand in te schatten is meting van de hoeveelheid stikstofmonoxide in de uitgeademde lucht. Die weerspiegelt de door Th2-lymfocyten gemedieerde ontsteking in de luchtwegen. Een Canadese groep heeft daarom de hoeveelheid stikstofmonoxide in de uitgeademde lucht gemeten samen met andere graadmeters van controle van het astma om na te gaan of die meting invloed zou kunnen hebben op de therapeutische beslissingen.
Ze hebben hun interventionele studie uitgevoerd bij 50 patiënten, bij wie de volgende onderzoeken werden uitgevoerd: klinisch onderzoek, symptomatologie, spirometrie en raming door de arts van de mate van ontsteking van de luchtwegen. Daarna werd een behandelingsschema gestart. In een tweede fase werd de hoeveelheid stikstofmonoxide in de uitgeademde lucht gemeten en mocht de behandeling dienovereenkomstig worden aangepast.
In de helft van de gevallen strookte de geraamde mate van ontsteking van de luchtwegen niet met de hoeveelheid stikstofmonoxide die in de uitgeademde lucht werd gemeten. Het verschil tussen de geraamde en de gemeten mate van ontsteking heeft in meer dan een derde van de gevallen geleid tot een wijziging van de behandeling (intensivering in 20% van de gevallen en vermindering in 16% van de gevallen).
Volgens de berekening van de onderzoekers zouden we door systematisch de hoeveelheid stikstofmonoxide in de uitgeademde lucht te meten zowat 500 euro per patiënt per jaar kunnen besparen, vooral doordat we zo het risico op exacerbaties kunnen verlagen.
naar C LaForce et al. Impact of exhaled nitric oxide measurements on treatment decisions in an asthma specialty clinic. Ann Allergy Asthma Immunol 2014. Epub ahead of print, July 21.