Bedenkingen bij een overwinning (Mark Weyns, huisarts, Stabroek)
Nu de teerlingen geworpen zijn wordt met de recente artsenverkiezingen het einde van de vrije geneeskunde ingeluid, zeker voor wat de huisartsgeneeskunde betreft.
Met onze 'nieuwe vertegenwoordigers' mogen wij ons verwachten aan een verdere forfaitarisering van ons beroep - dikwijls ook 'subsidies' genoemd, weggepikt uit onze ereloonmassa en/of ten koste van onze huisartsenindex, maar dan wel enkel bestemd voor wie 'braaf' is (... die krijgt lekkers, de anderen ...).
Een stortvloed van regeltjes en reglementen zal op ons afkomen, als het van onze nieuwe verlichte voorgangers afhangt, regeltjes en bemoeienissen binnengesmokkeld in de praktijken van de hardwerkende niets vermoedende huisarts via de kring en andere overkoepelende structuren.. Wetten en reglementen die ons meer en meer zullen binden én verplichten te gehoorzamen aan de dictaten van onze 'leiders' (sic) en hun politieke of mutualistische geestesgenoten.
Verdere afkalving
De volledige forfaitarisering is nu reeds een feit in bepaalde wachtposten - waar de droom (én ideologie) van de collectivistisch geïnspireerde arts in vervulling gaat.
De individuele verloning zal via opdrachten aan de kringen gegeven door de overheid (ziekenfonds en politiek) meer en meer bepaald worden door en vooral afhankelijk zijn van derden die zullen bepalen wie verloond zal worden of 'mag worden'!
Geen praktijkorganisatie naar hun model betekent een verdere afkalving van de erelonen/verdiensten. Ons sinds 50 jaar geldende Belgische systeem van gezondheidszorg moet worden omgevormd naar Nederlands/Anglosaksisch model, maar dan wel met veel minder centen.
Hoera de toename van het budget op de eerste lijn, niet als ereloon voor de hardwerkende huisarts maar als onkostenvergoeding voor praktijkmedewerkers en infrastructuur.