Meer posttraumatische stress bij jonge slachtoffers van geweld tijdens de kinderjaren
Een aanslag traumatiseert niet alleen de slachtoffers. Kinderen en adolescenten die niet fysiek aanwezig waren of emotioneel betrokken geweest zijn bij een aanslag, kunnen toch symptomen van een posttraumatische stressstoornis vertonen als ze tijdens hun leven zijn blootgesteld aan te veel gewelddadige beelden, en meer nog als ze zelf het slachtoffer van geweld zijn geweest tijdens hun kinderjaren.
Dat hebben Noorse vorsers aangetoond na onderzoek van de medische gegevens, het gedrag en de geestelijke gezondheid van 10.220 leerlingen middelbaar onderwijs in Noorwegen. Geen enkele leerling was zelf lichamelijk of psychisch getroffen door de "terreur van Oslo", de explosie in de regeringswijk van de hoofdstad en het bloedbad op het eiland Utoya, waarbij 77 mensen het leven lieten op 22 juli 2011. Toch hebben de wetenschappers opgemerkt dat sommige leerlingen beangstigende gedachten, beelden of geluiden ervoeren als gevolg van die drama's. Andere weigerden aan die traumatiserende gebeurtenissen te denken of erover te spreken, of werden onmiddellijk zeer angstig als er over die terroristische daden werd gesproken. En de jongeren die geweld hadden ondergaan, waaronder seksueel geweld, of die daar getuige van waren geweest tijdens de eerste kinderjaren, vertoonden na de aanslagen in Oslo tweemaal meer kans op een posttraumatische stressstoornis.
Dat zijn belangrijke bevindingen. Ze bewijzen immers dat de preventie van geweld en mishandeling tijdens de kinderjaren ook negatieve reacties voorkomt op ernstige incidenten die zich later voordoen.
(referentie: European Journal of Psychotraumatology, 2014, DOI: 10.3402/ejpt.v5.23159)